Me interesira vaseto mislenje po ovaa tema.
Бесмислено ми е самото прашање што мислам за хомосексуалците. Можам да имам мислење за торта, дали ми се допаднал вкусот или не, ама неможам да кажам што мислам за хомосексуалците. Човек, нормален, си го живее животот, не ми смета, никого не загрозува, продуктивен е во општеството, и ДА, како и сите луѓе на планетава, и тие треба да ги уживаат елементарните човечки права - да засноваат заедница со свој партнер и семејство со него. Кој сум пак јас да кажувам дека се пореметени, болни, ненормални и сл? Гледам го мешате Господ во приказнава, т.е црквата. Мене многу ми е гајле како хомосексуалец дали ќе ме признае некоја си таму црква што ја измислил човекот. Јас лично не сум хомосексуалец, карикирам. Прочитав нешто како "Да сме биле сите исти како ќе сме се размножеле?". Па не сме сите исти, нема потреба од вакво резонирање. За среќа ваша, хомосексуалците се во огромно малцинство и нема потреба да се плашите дали ќе згасне човечкиот род. Човек да остане фрапиран од количината на омразата и дискриминацијата кон нешто што не се познава доволно, само затоа што е различно од нас самите.
Дури и се подзамислувам дали има 18,имаме и други кои се на таа возраст но скоро сите не би ги издржале овие напади со толку воздржаност.
.Тоа јас неможам да го конторлирам од внатре ми доага гадење
.
Што сакаат нека прават, нивен живот нивен избор. Само деца посвојување - НИКАКО!
нека ми простат не ги пракам аушвиц ама