Страв од старост

-alf-

Староседелец
28 август 2015
314
125
1,053
88
Свесно го покажав својот страв од Рана смрт и надежта дека ќе ме избегне па ќе дочекам колку толку старост.
Во староста човек треба да биде исполнет со живот околу себе , од синови,ќерки, внуци па и правнуци..за самотија и мртва природа околу себе(куќичка, дрва, сонце)...што ќе ти таква старост?
Несвесно покажа еден друг страв од смртта...загуба на ближен.:(

Извини, но ми падна во очи изборот на мртвата природа, без живот околу.
 

Iris*

Староседелец
30 јануари 2014
798
1,340
1,103
Во староста човек треба да биде исполнет со живот околу себе , од синови,ќерки, внуци па и правнуци..за самотија и мртва природа околу себе(куќичка, дрва, сонце)...што ќе ти таква старост?
Несвесно покажа еден друг страв од смртта...загуба на ближен.:(

Извини, но ми падна во очи изборот на мртвата природа, без живот околу.
Во староста човек треба да ужива во тоа што го сака и што го исполнува.
За природата.... не знам за пожива природа од самата природа. Освен куќарката (која ќе ми е неопходна), сѐ друго во шумата е поживо од мртвилото што владее околу нас.
Синови, ќерки, внуци, пријатели, нека ги има, секој е добредојден, но на крајот од денот секогаш ни треба мир, си требаме самите на себе.
Не знам што си се фатил за тоа несвесно, напротив, сѐ што мислам и кажувам е свесно. Го напишав тоа што го мислам и не се труди да најдеш скриена порака меѓу редови, зошто нема таква.
 

violetmoon

Модератор
Член на администрација
11 декември 2012
2,657
5,733
1,153

Но зборуваме за староста, не за смртта... :)

Не, не е нормално да се плаши човек од смртта. Тоа што мноштвото се плаши и затоа тоа е нормално... е друга приказна.
Ако е за така човек треба да се плаши од раѓање, бидејќи со првиот здив почнува да умира...

Ние создаваме луѓе кои ќе умрат, физички. Ако реално гледаме на стварите... она што е битно е што се случува помеѓу двата столба на храмот, од раѓање до смрт.
Ние сме помирени со тоа дека нашите деца ќе остареат - ќе умрат. Дури и не знаеме како и кога... реално. Како што велиш ти... од сешто може да те снема, посебно денес.

Зошто ги имаме?
Заради староста и стравот дека не ќе можеме сами? Заради „продолжување на крвта“? Нацијата? За наше егоистичко задоволство? Природен инстинкт?
Забораваме дека ќе стареат ко нас? :)

Или пак не ни имаме страв од старост или смрт... сето тоа е само фантазија која бледнее кога го живее човекот својот живот во полн здив... :)

Малку настранив од темава, но е поврзана со староста. Бидејќи природно кај човека доаѓа да мисли на смрт кога ќе види човек во години...
Самиот ја имаш спомнато смртта во постот погоре.
Стравот од истата не може да не е нормален, во природата на човекот е да се плаши од неа, од нешто непознато за него.
Посебно ако во прашање е прерано напуштање на овој свет. Секој би, и секој се плаши.
Денес за жал нема правило за поврзаност меѓу смртта со староста и младоста туку со болеста, сведоци сме секојдневно на тоа, пак ќе речам, за жал. Еве јас не се плашам од староста воопшто, се плашам дека можеби нема да ја дочекам со ова темпо на живот и услови.
Би била пресреќна да дочекам пензија и мирен живот со моето семејство и најблиските.
 

Хептаграм XI

Староседелец
26 мај 2013
1,870
934
1,133
World
heptagramxi.wordpress.com
Многумина ако анализирате, ќе видите дека не само што не се плашите од староста како предвесник на смртта како краен чин на едно живеење на Земјата... туку и сакате да дојде таа старост.... дури во староста ќе барате да дојде токму таа смрт која можеби денес младиот човек полн со живот не сака ниту да мисли за неа!

Ти се плашиш од прерана смрт, како што спомна и друг некој дека се плаши од „прерано“ ова или она, страв да не се има можност да се искуси нештото... Искуството е она што го прави човекот мудар...
Тоа не е страв од старост...

Ја спомнав јас смртта само како вистинската ствар која стои зад староста па луѓето, од која се плашат...
Старорста ја гледаат луѓето како крај, како неможност повеќе да се има искуства... можеби се плашат од тоа дека баш тогаш, како пред заспивање, ќе почнат да се сеќаваат на моменти - раскрспници од нивниот живот што можеби требало да одат лево, наместо десно, да кажат едно а да направат друго... може таа старинска инстроспекција на самиот живот што се живее(л) им влева страв...
Не знам.

Јас лично не се плашам ниту од староста, ниту од животот, најмалку од смртта - бидејќи е неминовна ствар која МОРА да се помине и тоа ми е трошење енергија бесцелно, да имам страв од тоа ...



 
  • Like
Реакции: Iris* and escape