Сакам да кажам/Сакам да прашам

[diva orhideja]

Да Ве прашам: Што се носи кај другарка на апсолвентска? Некои ми викаат цвеќе, вино и слично...
Ваш предлог?

Убав букет цвеке и една бајадера е доволно,а ако сакаш нешто за спомен да и остане,зависи колку ти е длабок џепот.

 

[TheQueen]

Сакам да прашам: навистина ли е толку страшно во ПМФ? Сите велат дека е во шува и дека е многу морничаво.

Сакам да кажам дека граѓанко образование е многу досаден предмет(барем за мене).

 

[Ghtalpo]

Сакам да кажам никад не сме јаделе дома со класична музика во позадина

 

[Electra]

Е, ако ова е навлегување во „светот на возрасните“, го неќам, досадно е.
Мислам дека отупавувам. Ноншалантно мавам со раката на речиси сѐ и веќе ништо нит ме чуди, нит надолго ми се муабети, уште помалку па ми иде да седнам и да везам ко напната тинејџерка. Може да везам гоблени само, ама пошто не знам, ќе си седам.
Ко она: Што така ма седиш и мислиш? Не бе, само седам.
Од смислата за хумор чинам ми останал само делот да пронаоѓам непристојна содржина онаму кај што ја нема.
И прилично навредлив хумор.
И црн.
Ха, црн.

 

[МалиСашко]

сдк... Знам... досаден е овај ваков свет без избор, игра по правила, по туѓа желба... скроен за да убие секаква фантазија и креативност што си ја понел со себе...
сдк... да не беше девојка ми (и зајачето) мислам дека немаше за што воошпшто нешто да правам... потполно исклучување од стварите и желба за шо побрзо да запри тортурата...
Па мајко му, да се зомбифицирам ли за да го терам денот по потребите на околината?

 

[lady_blue]

сдк... Знам... досаден е овај ваков свет без избор, игра по правила, по туѓа желба... скроен за да убие секаква фантазија и креативност што си ја понел со себе...
сдк... да не беше девојка ми (и зајачето) мислам дека немаше за што воошпшто нешто да правам... потполно исклучување од стварите и желба за шо побрзо да запри тортурата...
Па мајко му, да се зомбифицирам ли за да го терам денот по потребите на околината?

Аман Сашко!
Доста кукаш, млад си, еден куп избори се пред тебе. Имаш уста, имаш јазик, имаш глас, застани и кажи им шо сакаш. Кој ти поставува правила? Единствените правила за кои вреди да се размислува се тие кои ти ги „поставуваат“ родителите. Колку и да ти изгледаат несфатливо, биди сигурен во едно - се обидуваат да ти помогнат така како што знаат и умеат. Шо не значи дека се апсолутно во право, ама па не значи ни дека апсолутно грешат. Не си мало дете, аман веќе, разговарај со тие кои „ти ја убиваат“ фантазијата и креативноста. Ама најпрво расчити со себе. Доволно си возрасен за да знаеш дека сѐ си има свои последици (добри, лоши, секакви..) Сакаш избор? Бирај.

 

[МалиСашко]

сдк... ако те иритира немораш да ме читаш, бре човече...
Оти, само мене ми е смачено од целата околина? На пола форум знам дека му е, за повеќе не сум сигурен...
Сето тоа е така што го велиш... али... малчице је друкчије у пракси Сеа ние овде можиме да полемизираме до утре за тоа како и кој ќе си ја гради среќата и што ќе пробува во животот, кој од што му е смачено и како да се бори.... но во стварност работите одат по одредени правила на игра и сите што отстапуваат драстично се осудуваат на пропаст.... тоа е тоа што ја убива креативноста, навлегувањето во безличните трки на секојдневието...
Шта да ти причам кад све знаш, нели?

 

[lady_blue]

сдк... ако те иритира немораш да ме читаш, бре човече...
Оти, само мене ми е смачено од целата околина? На пола форум знам дека му е, за повеќе не сум сигурен...
Сето тоа е така што го велиш... али... малчице је друкчије у пракси Сеа ние овде можиме да полемизираме до утре за тоа како и кој ќе си ја гради среќата и што ќе пробува во животот, кој од што му е смачено и како да се бори.... но во стварност работите одат по одредени правила на игра и сите што отстапуваат драстично се осудуваат на пропаст.... тоа е тоа што ја убива креативноста, навлегувањето во безличните трки на секојдневието...
Шта да ти причам кад све знаш, нели?

Не, не знам сѐ. Ама знам едно - правилата се важни толку колку што сами одредуваме. Отстапките се драстични толку колку што сами сметаме дека се драстични. Никој нит е совршен нит безгрешен. А ти колку сакаш труди се да не згрешиш, нема да успееш. Грешките и погрешните избори се дел од животот исто колку и правилните. На тебе е да си ги одредиш границите.
Не ме иритираш, просто ти кажувам отворено и без мудрување. Како сакаш сфати. Поздрав.

 

[МалиСашко]

сдк... Фала во секој случај...
Небото е единствена граница... кога си тинејџер. Но, после те фаќаат и други граници... време... пари... потреби... можности...
Во голема игра, големите пари се тие што ги диктираат правилата (зависи од моментот, некогаш и 500 денари ти се гледаат големи а не па повеќе), кој на кого ќе биде предатор и кој на кого ќе му скажува а кој ќе ќути. Ако сакаш да не бидеш последен во пирамидата и сите да газат врз тебе ќе мораш и на глава да стоиш а тоа ич нема да ти се допаѓа...ич...
Сакал се бунел, сакал не се бунел... тоа многу не ти помага. Едино можеш да бидеш исфрлен од опкружувањето и осудуван за тоа што лесно потпаѓаш под внатрешните влијанија и лошо се вклопуваш... Грешките се погубни...
па VOILA.... терај си со животот по свое...

 

[MissChievous]

Мислам дека знам како се осеќаат затворениците заглавени меѓу 4 ѕидови... де'јм, одамна не ми било вака досадно ко денес што ми е. Ако не си го отворам Капетанот, еве на.