1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Односот татко-ќерка

Дискусија во форумот 'Семејство' започната од Lady*, 2 јуни 2012.

  1. FallenAngel

    FallenAngel Староседелец

    Зачленет на:
    5 декември 2012
    Мислења:
    601
    Допаѓања:
    401
    Малку е искомплексиран. Малку е материјалист. Гледа се во пара да претвори. Од ново поново да купи. Односот со мене - па шо знам повеќе го гледав дека ме сака од интерес а не дека сум му ќерка но после некои ситуации со него сфатив дека ме сака како што секој татко ја сака својата ќерка. Но и мене тој слабост ми е. Ептен шо се каам декаго лажев многу во последно време. И си ветив дека нема веќе да ја злоупотребувам неговата доверба. Си го сакам повеќе од мама.
     
  2. Демонката

    Демонката Нов член

    Зачленет на:
    8 февруари 2016
    Мислења:
    13
    Допаѓања:
    2
    Морам да кажам јас и татко ми сме како другари постојано се зафркаваме понекогаш знае да ми вика ама не се лутам затоа што знам дека е во право!
     
  3. Ѕвездичка

    Ѕвездичка Староседелец

    Зачленет на:
    21 март 2016
    Мислења:
    1,105
    Допаѓања:
    970
    Татко ми е еден од најважните личности во мојот живот. Уште како мала ме учел што е правилно, што не е и како треба да реагирам и постапам во одредена ситуација. Не би рекла дека односот татко-ќерка се губи кога девојката влегува во пубертет. Мене односот ми е ист. На татко ми можам се да му кажам, исто како на другар.
    Нема старомодни размислувања, современо гледа на работите, знае дека во животот не е се онака како што сакаме и замислуваме. Ме учел да не се откажувам и секогаш да ја зграпчувам добрата прилика. Благодарна сум за се што прави за мене, зошто има доверба во мене и знае дека нема да го разочарам. Би сакала еден ден да му ја остварам најголемата желба.
    Мислам дека овој однос е важен за формирање на личноста кај девојката, зошто мора да има пример кој ќе го следи. Многу ми е жал за сите што не стојат во добар однос со нивиот татко, а уште повеќе за тие што го изгубиле.
     
    На Priroden, ●Untouchable° и Tantara им се допаѓа ова.
  4. Tantara

    Tantara Староседелец

    Зачленет на:
    31 октомври 2013
    Мислења:
    456
    Допаѓања:
    691
    До пред 5 години не можев да го замислам животот без татко ми, сега не мора да замислувам. Се гордеев со таков татко и со тоа каква личност беше. Дневно се слушавме 3 пати на телефон секако. Другарките мои не можеа да сфатат шо толку се грижи за мене и дека сум татина маза (и бев!), ама ете него ако му текнеше виц се јавуваше да ме насмее. Се гордеев со него и заради односот што го имаше со мајка ми (ќе и се јавеше да ја поздрави со некоја песна :) )...
     
    На Prashina му/ѝ се допаѓа ова.
  5. Neverna Mala

    Neverna Mala Староседелец

    Зачленет на:
    21 ноември 2013
    Мислења:
    121
    Допаѓања:
    77
    Јас немав добар однос со татко ми затоа што беше алкохоличар и не знам како изгледа тоа да бидеш блиса со родител, но се прашувам дали оние што се претерано блиски со своите родители подоцна во животот бараат нивниот брачен партнер да биде слика и прилика на нивниот татко? Може ли таа претерана блискост да премине во латентна вљубеност од едната или другата страна? Дали таа преголема слобода шетање по долна обека, без прслук... мислите ли дека тоа не предизвикува блудни мисли кај машките членови, татко, брат... Често велат, ма он ми е татко или брат не ме гледа така, но што мислите вие? Знам дека се овие прашања кои јавно не се зборувбаат а сигурна сум дека сите нас некаде длабоко во себе не голицаат. Се надевам дека нема да наидам на осуда туку дека ќе имаме една конструктивна дискусија, секако доколку сакате да разговараме за тоа.
     
  6. Prashina

    Prashina Староседелец

    Зачленет на:
    28 јуни 2013
    Мислења:
    1,320
    Допаѓања:
    3,003
    Jas sum od tie generacii koi ne se shetaa razgoleni pred tatko i brat.I do denes oblekuvam pozatvorena majca ako treba brat mi da dojde.Glupa navika no postoi. Mi smeta razgolenost pred bliskite.
    So tatko mi bev bliska no ne zborevme za se stovse zbori so drugarka. Odnosot tatko -kerka e poseben, zashtitnicki.Sekogash naogjase reshenie za sekoj problem. Bese strog no ispraven i pravicen. Sekogas imase dogovor megju nas koj se pocituvase.
     
    На Lena, ●Untouchable°, Tantara и уште 2 други им се допаѓа ова.
  7. Tantara

    Tantara Староседелец

    Зачленет на:
    31 октомври 2013
    Мислења:
    456
    Допаѓања:
    691
    Слично и јас како @Sonuvalka , никогаш не сум шетала разголена пред воопшто други дома. Нема потреба не сум на плажа :) А до некаде има вистина во тоа дека после ќерката особините ги бара кај партнерот, на пример јас очекував од партнерот „да ми оди по г.зот“, ама не знам ете, време поминува, се навикнувам на него каков што си е, и глупаво е да очекувам од било кој да ми оди по г.зот, не само партнерот. Иако признавам откако почина татко ми имав поголема потреба да се чувствувам заштитена од партнерот, како да барав да ми покажува дека е тука за мене секогаш кога ќе ми затреба итн. итн...Ама пак ќе речам, како поминува времето така учам да си се потпирам на себе, а не на друг, се трудам да бидам потпора за ќеркичката, ама внимавам да не ја разгалувам како што бев јас разгалена и така. Не велам дека лесно ми оди, сепак гени се во прашање :) :) копија на татко ми сум.
     
    #47 Tantara, 15 септември 2016
    Последна промена: 15 септември 2016
    На Prashina, Ѕвездичка и Neverna Mala им се допаѓа ова.
  8. Ѕвездичка

    Ѕвездичка Староседелец

    Зачленет на:
    21 март 2016
    Мислења:
    1,105
    Допаѓања:
    970
    Дечкото ја има смислата за хумор како што ја има татко ми и знае да ме расположи во секој момент како што знае и татко ми.
    Можам да кажам дека се слични во односна решителноста, посветеноста и тоа што не им е грижа другите што ќе кажат за нив. Се бричат секој ден, не сакам брада кај машко. Се знае прав маж како татко ми е без брада :)
    Инаку мислам дека секоја девојка сака да се осети заштитено од партнерот секогаш кога така налага ситуацијата.
     
    #48 Ѕвездичка, 15 септември 2016
    Последна промена: 15 септември 2016
    На Priroden му/ѝ се допаѓа ова.
  9. Ѕид на плачот

    Ѕид на плачот Истакнат Член

    Зачленет на:
    20 септември 2016
    Мислења:
    222
    Допаѓања:
    113
    ...Тој ме научил првите кораци, како да застанам на нозе ко бебе, првиот мој од...
    Како да живеам, како да се справувам во одредени ситуации, проблеми, што е добро, а што не...
    Сме биле, сме другарувале, дури знаевме после напорен ден, ко ќе доаѓа од раб, да напраам кафе, капучино и пред да си оди секој да спие, да си се изнаприкажеме, баш како другари, да забораиме на времето и коа ќе дојде три саат после полноќ, а ние будни сеуште, да се запрашаме како е можно толку брзо да отиде. Али ко што бевме, не сме сега. И тоа буквално ме крши. Сама сум :(

    Беше тука за мене секогаш, кога се давев од моите солзи, кога раскинував со дечковци... Кога лудував, кога не сум знаела во кое средно училиште да се запишам, кога ме избркаа од истото, кога направив сметка 8, 000ден (е тогаш ми викаше), буквално го следеше секој мој еден чекор, моја стапка, дневно слушање по 10 пати, кај сум, што сум, ако сум некаде, ако сум дома, дома вртење... Ако не дојдам на време, „киднапирана“ сум. Се крева тогаш голема прашина :D и телефонот ми ѕвони 50 пати, ако у случај не го слушнам мобилниот, ми се потроши батеријата, тогаш е можно да се оди и во полиција. :) Пошто „киднапирана“ сум едноставно. И тоа мора да е, ми се има нешто случено или ме смачка некој автобус док поминував улица, пошто јас не знам да поминувам улици. :D:D:D

    Имаше толерирање и разбирање ПРЕЕЕЕЕЕЕмнООогу, пошто јас како мала, помала, сум била ептен ГАДНА, понеподнесливо суштество од мене немаше.

    Мене татко ми всушност ми беше и татко и мајка и брат и сестра и другар најголем. :gus
    А, и таков тип е, ти збори си... до утре, он слуша и молчи. Ама и се меморира. И некој ден, некогаш кога доаѓа момент ги образложува.
    Воглавном тоа.
     
    На Аркантос му/ѝ се допаѓа ова.
  10. Јанасум

    Јанасум Нов член

    Зачленет на:
    16 јули 2016
    Мислења:
    21
    Допаѓања:
    10
    Многу ми фали татко ми:(
    Он беше човек како што секој татко би требало да биде(bravo)
    Иако го нема 8 години,јас легнувам и станувам со мислите за татко ми
    Секогаш кога се соочувам со некој проблем,помислувам како татко ми би го решил проблемот
    И точно е тоа што погоре го прочитав,ги споредувам татко ми и мажот ми:)
     
    На Ѕид на плачот му/ѝ се допаѓа ова.

Сподели: