Морам да признаам дека малку гуглав за нив, но се уште не ми е јасно која е симболистичката поврзаност на конкретното животно со конкретната состојба. На пример - јас гавранот повеќе го сметам за симбол на некои други работи отколку тоа што Триер му припишал, но нејсе.
Инаку, не можам а да не помислам на поврзаноста на трите просјаци со светото тројство, т.е. со Бог. Во таа линија, мислев дека подобро би било кога би го поделил филмот на 3 дела, а не на 4, како што е (или 6 заедно со прологот и епилогот), но баш поради тоа сметам дека можеби ова е само моја халуцинација, може на Триер воопшто не му ни текнала.
Инаку, освен споредбите со Тарковски на кого и му го посветил филмот, не можев а да не се потсетам и на Seventh Seal на Бергман. Не знам зошто, но атмосферата беше идентична и во двата.
и оваа `рачно` го работи со епилог - ејакулација на крв. Мора да бил медицински феномен или пак постоела сцена кога лапа амфети и шиба лидокаин во бедрата пред жена му да го измачува. Таква сцена очигледно не постоела така да .... ма немој.
) на плажата каде англикански поп веќе спремен за погреб почнува некоја литанија ashes to ashes. Тоа е финиш, ова од Трир беше `старо купуем`.
Инаку, јас сум вљубен во скандинавската кинематографија .Годинава дури и посетував онлајн курс за неа за кој имам и Certificate of achievement од Универзитетот во Копенхаген на кој сум особено горд. 
) покрај глумата и фотографијата кои се основа. Режисерскиот печат е само дополнителен плус во целината.
како и да е добар филм, не можам да кажам многу добар заради лудиот ум на режисерот. 
