Сите веќе знаат дека помагањето на другите луѓе, буди нешто во нас....чуството дека сме направиле нешто корисно, а со тоа подоцна се чуствуваме многу добро.
За некои луѓе ова е мотивација за да се живее, всушност тоа е нивната цел и тие се задоволни со толку исполнет живот и се задоволни со себе.
Од друга страна луѓето кои не се во можност да им помогнат на другите, најверојатно се празни и огорчени. Нивниот живот е многу лош и го поминуваат сами.
Колку често помагате и на кој начин?
Од каде црпите информации кому е потребна помош?
Дали навистина сме хумани во границита на нашите можности?
За некои луѓе ова е мотивација за да се живее, всушност тоа е нивната цел и тие се задоволни со толку исполнет живот и се задоволни со себе.
Од друга страна луѓето кои не се во можност да им помогнат на другите, најверојатно се празни и огорчени. Нивниот живот е многу лош и го поминуваат сами.
Колку често помагате и на кој начин?
Од каде црпите информации кому е потребна помош?
Дали навистина сме хумани во границита на нашите можности?

Никогаш не би паднала толку ниско да земам пари на некој што си има мака. Сум помагала зашто сум сакала, и едноставно, кога можеш на некого да помогнеш зашто да не му помогнеш, ништо не губиш може само да направиш да има насмевка на лицата на оние на кој си им помогнал, а гледајќи ја таа насмевка ќе сфатиш дека си направил нешто добро во животот.