1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Споделување и дарежливост

Дискусија во форумот 'Здравје и состојба на духот' започната од Marick14, 15 јули 2012.

  1. Marick14

    Marick14 Истакнат Член

    Зачленет на:
    17 февруари 2012
    Мислења:
    3,279
    Допаѓања:
    2,353
    Сите веќе знаат дека помагањето на другите луѓе, буди нешто во нас....чуството дека сме направиле нешто корисно, а со тоа подоцна се чуствуваме многу добро.
    За некои луѓе ова е мотивација за да се живее, всушност тоа е нивната цел и тие се задоволни со толку исполнет живот и се задоволни со себе.

    Од друга страна луѓето кои не се во можност да им помогнат на другите, најверојатно се празни и огорчени. Нивниот живот е многу лош и го поминуваат сами.

    Колку често помагате и на кој начин?
    Од каде црпите информации кому е потребна помош?
    Дали навистина сме хумани во границита на нашите можности?
     
  2. NEPOBEDLIV

    NEPOBEDLIV Истакнат Член

    Зачленет на:
    5 март 2012
    Мислења:
    288
    Допаѓања:
    412
    Па хумани сме.Секогаш сакам да помогнам да напрам нешто во врска со финансиската состојба на сиромајте, ама пари не ми се даваат.Но сепак, сакам да помогнам.Битна е желбата....

    Ова се рачуна се надевам :D
     
    На LadyInPink, emzzy и TIGERWOMAN31SK им се допаѓа ова.
  3. TIGERWOMAN31SK

    TIGERWOMAN31SK Истакнат Член

    Зачленет на:
    3 јули 2012
    Мислења:
    822
    Допаѓања:
    699
    помагав порано често,сега ептен реткост е.ама во секој случај не одмагам како што ми прават другите
     
  4. Nicole

    Nicole Староседелец

    Зачленет на:
    27 јуни 2012
    Мислења:
    249
    Допаѓања:
    226
    Тие што ме познаваат знаат (колку сум била хумана) на кого и како сум помагала , помагав што помагав(не сакам до детали да одам) но некои погрешно ме сфатиле, мислеле дека за тоа земам пари(facepalm) Никогаш не би паднала толку ниско да земам пари на некој што си има мака. Сум помагала зашто сум сакала, и едноставно, кога можеш на некого да помогнеш зашто да не му помогнеш, ништо не губиш може само да направиш да има насмевка на лицата на оние на кој си им помогнал, а гледајќи ја таа насмевка ќе сфатиш дека си направил нешто добро во животот.
     
  5. Шмекси

    Шмекси Истакнат Член

    Зачленет на:
    15 февруари 2012
    Мислења:
    1,130
    Допаѓања:
    1,066
    До сега 2 деца кои биле удрени од несовесни возачи ги имам пренесено во болница.Не можев да гледам како беспомошно лежи 5 годишно детенце кое сакало со точак да премине улица несакајки никој да му се доближи и да види дали е живо ништо повеќе.Го качив во кола внимателно и го пренесов.

    Под мене живеат маж и жена пензионери.Немаат автомобил.Стариот во неколку наврати добива мали срцеви удари.Во 3/4 наутро ми ѕвонат на врата и ме замолуваат да го пренесам до кардиологија.Никогаш не сум направил проблем.
    Се сеќавам дека последен пат кога беа минусните температури и тоа една од најладните ноќи мрзнев пред кардиологија во 4 ипол наутро.
    Не се чуствувам хумано од причина што тоа го правам само затоа што најверојатно сум човек и не можам да гледам безпомошни луѓе.
    Колку можам да помогнам помагам кога можам.Ама далеку сум од мајка тереза.
     
    На Lady* и Marick14 им се допаѓа ова.
  6. Marick14

    Marick14 Истакнат Член

    Зачленет на:
    17 февруари 2012
    Мислења:
    3,279
    Допаѓања:
    2,353
    Абе и тоа што го правиш е доволно. Не само ти, туку сите сме далеку од Мајка Тереза.
     
  7. Mystique

    Mystique Староседелец

    Зачленет на:
    18 јуни 2012
    Мислења:
    753
    Допаѓања:
    1,411
    Искрено не сум броела колку пати сум помагала, затоа што тоа не се планира, едноставно се реагира во одередени ситуации каде има простор за да се помогне на било каков начин. Со хуманоста не се фали, па така да секој што направил и колку помогнал е подобро да си го остави за себе и е доволно што сам он а и тој на кој помогнал ќе знаат. Хуманоста не е мерлива. Во многу ситуации постапуваме хумано без да знаеме, а во многу можеби и го вртиме грбот без да знаеме дека сме го свртиле. Се на се, хуманоста треба да биде инстиктивен нагон на сите луѓе , за жал се помалку помагаме на другите кога ќе се сумираат работите во глобала. Секој повеќе си гледа за себе во ова време.
     
  8. existence

    existence Boolean
    Член на администрација Админ

    Зачленет на:
    3 март 2012
    Мислења:
    7,391
    Допаѓања:
    9,099
    Хуманоста умрела одамна пред да се родам. Веќе не постои значење за тој збор.
     
  9. parvati

    parvati Сангвиник

    Зачленет на:
    14 февруари 2012
    Мислења:
    6,697
    Допаѓања:
    13,878
    mnoo brat, mnoo...
     
    На МериСелест му/ѝ се допаѓа ова.
  10. Coelho

    Coelho Староседелец

    Зачленет на:
    2 април 2012
    Мислења:
    286
    Допаѓања:
    493
    Колку често помагате и на кој начин?

    Најчесто се обидувам да помогнам преку донации на облека, а помалку со донации на храна или пари.

    Од каде црпите информации кому е потребна помош?

    За време на школската година ни соопштуваат дека на тој-и-тој ден ако имаме нешто да донираме (облека, храна) - можеме да ги донесеме во училиште, а потоа ги носат каде што треба да ги однесат.

    А инаку, надвор од училиште, гледам по разни Фејсбук страни кога има некои хуманитарни акции и слично. Или пак кога имам облека готова за донации, се распрашувам каде можам да ја однесам.

    Дали навистина сме хумани во границита на нашите можности?

    За другите не можам да зборувам, тоа они го знаат. За мене можам да кажам дека се трудам.
     

Сподели: