Бруки. Од мајка ми имам наследено тепачки способности, а верувајте, може има тепано некој од вашите родители ко мала.
Кај нас беа такви закачливи фаци, па богами и си лепевме воспитни. Ама во основно тоа де.
Најбизарно беше со другарка во 6то одделение кога се скаравме за една четка. Ја влечи, она влечи, ја удри, она удри и на крај се фативме за коса, ама без да се скубеме, него така се држиме само, за секој случај.
Па за беља ни една не попушта, него стануваме така професорот да го поздравиме, фатени за коса.
Кога не виде пусти човек, па кога не истера и не прати кај директорот, ни четка, ни бакрач видовме. Идиотки.
Сега ми е ниско да застанам ко кокошка на буниште да претам. Не решава физичкото насилство ништо.
а во четврто со една другарка 
)
). Имав само една тепачка во осмо одд кога еден се праеше цар у шкколо а шестто одд и земав го треснав 2 пати одземја и отиде да ме кажи на директорот, ја идам доле низ улилница преку прозор и бегам ме нема нигде. Дури после 3-4 дена се вратив на школо и ни ме викна директор ни ништо, а и повеќе никој во школо не беше над мене 
.Потоа се договоривме да играме до 15 и после ние победивме 15-14 и тие бараа до 20 дека и ние сме барале до 15
