Сакам да ти кажам.... (љубовна исповедувачница)
- Автор на темата Saladin
- Време на започнување
Никој не е заљубен во мене 
Престани да шеташ каде што не треба. Сериозно, ми требаа само 5 секунди да размислам дали да бегам од другата страна на улицата или да продолжам да одам. Лажам дека не ми требаш. Ми требаш како воздухот, како храната...
Доста ми е. Време е и јас да бидам среќна. Но без тебе, како?
Доста ми е. Време е и јас да бидам среќна. Но без тебе, како?
Јас несакам ништо да ти кажам, ти пишав чисто да видам што правиш во животот, како се справуваш и дека ќе ми биде мило ако некогаш пак се видиме, а ти почна да се извинуваш што така си реагирал на некои работи и ми кажа дека и тебе би ти мило да се видиме пак, а што е најинтересн ме праша што мислам со тоа дека ќе ми биде мило да се видиме пак, дали значи дека те сакам назад во мојот живот. Епа HELL YEAH NIGAA, I do want you back in my life cause we spent an amazing time together 
"And one more thing, I wanted, I want and I will always want you back in my life... I still love you and still want to share the rest of my life with you cause I really found what I was looking for, in YOU and we do had a great moments together... " Just to let you know 
"And one more thing, I wanted, I want and I will always want you back in my life... I still love you and still want to share the rest of my life with you cause I really found what I was looking for, in YOU and we do had a great moments together... " Just to let you know 
Ѕвездите не можат да сјаат без темнината. Ти си ѕвезда, а јас темнина.
I know who you are, but who аm I?
Вака започна се`.
Моментот на вистината е што некогаш подболнува. Тлее по малку. Онака да ме потсети кога ја загубив секоја нишка на разум, кога заборавив дека времето се брои во секунди, дека постојат основни форми и морален сплет на олоности, кога ги кажав тие проклети зборови кога не требаше. Кога го изневерив нашето пријателство за нешто премногу себично, премногу длабоко. Премногу проклето болно.
Вака започна се`.
Моментот на вистината е што некогаш подболнува. Тлее по малку. Онака да ме потсети кога ја загубив секоја нишка на разум, кога заборавив дека времето се брои во секунди, дека постојат основни форми и морален сплет на олоности, кога ги кажав тие проклети зборови кога не требаше. Кога го изневерив нашето пријателство за нешто премногу себично, премногу длабоко. Премногу проклето болно.
Полека почна се. Полека и се развиваше. Од форевер алоун станав човек на кој што му е убаво...
Убаво ми е, убав си и ти. Убави сме заедно. Доказ сме дека не е правило оти силен карактер оди во пар со послаб. Together, we are force to be reckoned with.
Спиј убаво, знаеш дека има човек што сака да те гушка.
Убаво ми е, убав си и ти. Убави сме заедно. Доказ сме дека не е правило оти силен карактер оди во пар со послаб. Together, we are force to be reckoned with.
Спиј убаво, знаеш дека има човек што сака да те гушка.
You made me day .. keep doing that .. please. You made me laugh my whole day. Noone has done that for .... I don't know how much time. I adore you .. stay as you are 
I have nothing to say .. I want to hear your voice every single morning ! 
I want you here, next to me
I want you here, next to me