Омилени цитати (со наведен автор)

[mspasenoski]

Зборот кој си го задржал за себе е твој роб. Зборот кој си го изговорил е твој господар. – Арапска мудрост

 

[mspasenoski]

Времето е најголем учител. Неговата незгодна страна е што ги убива своите ученици ! - Буда

 

[violetmoon]

Никогаш немој да одолееш на искушението: Пробај сè, а цврсто задржи го само она што е добро.
~Џорџ Бернард Шо~

 

[mspasenoski]

Од судбината можеш да бегаш, она нема да те брка, но ќе те пречека ! - Рамиз Караески

 

[Pica pica]

Верата почнува како експеримент , а завршува како искуство.
William Ralph Inge

 

[violetmoon]

"Rastanci su za one koji vole očima.
Za one koji vole dušom, ne postoji rastanak"

Rumi

 

[Pica pica]

U potragu za istinom može krenuti samo onda kad se dovede u pitanje i analizira svako vjerovanje kojeg smo se do tada čvrsto držali. Ako određeno vjerovanje prođe sve testove evidencije, dedukcije i logike onda ono može da bude zadržano. A ako ne, onda se ono mora odbaciti a mislilac se mora takođe da zapita zašto je on do tada vjerovao tako, kao i ko ili šta ga je i zašto navelo na to.

Sokrat

 

[mspasenoski]

Биди како вода. Она секогаш оди право и не се врти назад да види кој пие од нејзе. Својте препреки ги пробива или мудро ги заобиколува. Ниеден камен не и дорастен ! - Рамиз Караески

 

[Achernar]

When you are so full of sorrow
that you can't walk, can't cry anymore,
think about the green foliage that sparkles after
the rain. When the daylight exhausts you, when
you hope a final night will cover the world,
think about the awakening of a young child.
Omar Khayyám

 

[Аркантос]

„Во мојот текст Иднината на една илузија многу помалку станува збор за најдлабоките извор на религиозното чувство, а многу повеќе за она што обичниот човек го сфаќа како своја религија, за системот на учење и ветување кој, од една страна во целост му ја објаснува загатката на овој свет, а од друга, го уверува дека привидението грижливо бдее над неговиот живот и дека откажувањата ќе бидат надоместени во животот на оној свет. Тоа провидение обичниот човек не може да си го претстави поинаку освен како личност на величествено возвишен татко. Само такво суштество може да ги препознава потребите на човекот, да смекне од неговите молитви и да го успокои доколку тој покаже дека се кае. Сето тоа е инфатилно до таа мера, толку туѓо на вистината, што човекољубецот тешко може да прифате дека голем број од смртните луѓе никогаш нема да се издигнат над таквото сфаќање на животот. Уште посрамно делува сознанието дека голем дел од луѓето денес, кои морале да увидат дека религијата е неодржлива, сепак, повлекувајќи се, се обидуваа да оправдаат еден по еден дел од неа.“
- Сигмунд Фројд, Неугодното во културата