Денес е тешко да се најдат чесни луѓе, сите гледаат само за себе. Но сепак јас мислам дека има и некои што се чесни и што не гледаат само за себе, можеби се малце но ги има. Еве еден пример за да ви е појасна темата. 
Замислете ситуација. Одите по улица и на човекот пред вас му паѓа паричникот, ќе му кажете или ќе си го земете?
Или пак наоѓате телефон, ќе го вратите ли?
Ќе помогнете ли ако видите некој повреден?
Добро би било да пишувате ваши случки, но еве може и ако сте биле сведок на некоја таква случка.
Јас неколку пати имам најдено паднат паричник ама празен така да ова моево не се рачуна.
Повелете со ваши искуства.

Замислете ситуација. Одите по улица и на човекот пред вас му паѓа паричникот, ќе му кажете или ќе си го земете?
Или пак наоѓате телефон, ќе го вратите ли?

Ќе помогнете ли ако видите некој повреден?
Добро би било да пишувате ваши случки, но еве може и ако сте биле сведок на некоја таква случка.
Јас неколку пати имам најдено паднат паричник ама празен така да ова моево не се рачуна.

Повелете со ваши искуства.


) еднаш како многу мал, една од ретките ствари кои ми останале во сеќавање од детството, е сега не знам немаше којзнае каква сума нешто као 200-300 денари ама за детенце тоа изгледаше право богатство кое беше потрошено на ѓевреци, кифли и пакетчиња со сликички за СП или ЕП не знам точно, после ми текна дека немам албум, барањата за собирање сликички беа одбиени од powers to be (родителите) а.к.а `едно пакетче кошта еден леп/кило компири` па ги лепев во тетратка 
) Немаше начин да се најде каде живее во дотичната земја како емигрант и онака не добив повратен одговор дали ги добил картицата и возачката на матичната адреса, незахвална раја...