Како да се избегне заљубување?

[Lena]

Не сум сигурна дали и колку е можно да одиме против сопствените емоции,но ете да речеме кога на себе приметувате дека сте на добар пат да се заљубите,а вие не го сакате тоа од Х причини,како би го избегнале
истото и дали е воопшто можно?
Кој добро владее со своите емоции и мисли може да ги контролира,да не се препушти на сето тоа,но сепак постојат некои работи кои не можат или е тешко да се контролираат.
Како би го извеле сето тоа,кога постојано се сретнувате со таа една иста особа,а во вас се буди вулканот на чувства во истиот момент кога ја гледате,а вие сте сигурни дека нит е време нит место за заљубување?
Би било интересно да се опишат и искуства на ова поле.

 

[Prashina]

Јас малку оф топик. А зошто да избегне човек заљубување? Посебно ако има реакција од спротивната страна, не би ја знаела причината за да се избегне некое убаво чувство. Од емоциите никој не може да избега, без разлика дали се убави или неубави. Не постои човек кој може сите емоции да ги контролира.Сите се плашиме од јаки емоции.Но треба да се соочуваме со нашите стравови.
Од мое искуство јас се препуштам на убавите, а лошите се обидувам да ги канализирам, но не да ги потиснам. Еден е животот, нема реприза, а љубовта и заљубувањето секогаш има различен облик .
И тагата и радоста се дел од претставата наречена-Живот.

 

[violetmoon]

Мислам дека не е можна таква контрола и управување со чувствата,барем мене тоа никогаш не ми одело од рака.
Ќе беше лесно да постоеше некој управувач и вклучи-исклучи да можеше да се прави,по желба.Можеби и некогаш во иднина ќе има,ко што тргнало,ама засега тука ни е срцето.Затоа чувствата и емоциите не можат да се контролираат,или постојат или не,трето нема.
Ако им се даде добра подлога може само да растат повеќе,ако не може и да се потиснуваат,ама која е целта на тоа.
Впрочем зошто и би избегнале заљубување,кога тоа е едно од најубавите чувства,а ризикот што го носи истото,секогаш ќе постои.

 

[Kisserboy]

Неможеш да го избегнеш заљубувањето !

 

[Achernar]

Заљубување, пρедизвиκано од неκого или од самиот себе. Се заљубуваш и одљубуваш. Си осознал две состојби. Се заљубуваш во неκој дρуг. Пρвиот си го избегнал или си се избегнал самиот себе. После втоρиот знаеш да живееш, не застануваш, се повтоρуваш и пρодолжуваш. Не тρеба да се отиде до κρајот на светот и да се пρонајде заљубеноста во ρосата вρз κρевκиот лист κоја се создава со будењето на денот и да погледнеш деκа не си ништо поρазличен од самата пρиρода и нејзиниот циκлус. Јас имав толκу, аκо имавте пρашања, одговоρот го знаете.

 

[RoxieHeart]

Сметам дека е можно целосно изолирање од ваквите емоции и се постигнува со самоконтрола на завидно ниво. Потсвесно им се потчинуваме на емоциите, ретко кој може да го избегне тоа , само треба решителност а и зависи од личноста. Јас не сум претерано емотивна, заљубувањето го гледам како фермонска атракција, ништо повеќе.

 

[Outrider]

Тоа е повеќе страв отколку нешто специјално... макар да и не/заљубувањето е свесна одлука, раја се лаже дека било онака, гром из ведра неба...

 

[melpomena]

А зошто би избегнале заљубување?
Ако веќе се мора,тоа мора малку чудно ми е...но ете да речеме ќе земам еден буквален пример.
Пријателка една се заљуби во верен дечко.
На самиот почеток кога почнаа да се ,,шмекаат,,ја предупредив.За да отпосле го добијам одговорот,што да правам го засакав?
Го засака?
Зошто едноставно дозволи флертување од негова страна,па дури и ти самата флертуваше со него?
Зошто поинтензивно дружење,промена на телефони итн итн?
Самиот збор избегнување е одговор.

 

[Lena]

Мене ми се чини дека заљубувањето го предизвикуваме самите со тоа што идеализираме некоја личност и несвесно се опседнуваме со неа.
Не е љубов.Чинам љубовта доаѓа покасно.
Да се потиснат или изолираат тие чувства исто не е можно,затоа што тука се ги чувствуваме.Но можно е да ја промениме нашата реакција кон истите како и мислите кои ни се вртат низ глава.За тоа е потребна огромна самоконтрола како што напиша погоре Roxie.

 

[Mystique]

Заљубување мислам дека не може да се избегне, освен ако не го вратиш времето и не ја сретнеш таа особа, тогаш во тој момент кога се случува магијата.
Заљубувањето е како еден клик што предизвикува шок кој трае еден миг...за потоа да сме под еуфорија од тој шок одреден период. Додека се мислиш како да ја избегнеш заљубеноста , многу е можно да си поминала низ тој шок...Е сега можеби си премногу разумна па можеш за време на еуфоријата да си дозволиш да размислиш кои околности се ЗА и ПРОТИВ околу можната љубов.
Е сега, заљубеноста е едно, а љубовта е нешто сосема друго. Љубовта е пореална од заљубеноста. Љубовта вклучува и срце и разум, и тело, и душа. Љубовта е нешто што ќе е со тебе долг период, и за тоа треба човекот да е спремен со се она што го поседува како битие за да ја негува и за да ја гради секој ден, тула по тула.
Да се заљубиме можеме и во нешто што не го знаеме, така само да не привлече некоја чудна енергија и да не понесе... Колку лесно се создава ова толку лесно и се гасне. Само еден миг на некоја маана и се може да почне да изгледа далеку од розовото како оној прв миг. Ако излезе така, најчесто се предаваш...
А кога знаеш се, и кога и покрај мааните остануваш да сакаш со цела своја силина,дури и посилно, е тоа е љубов. За љубовта се бориш , дури и со самата себе.
Се распишав долго и широко кога само сакав да пишам, заљубувањето не може да се избегне, освен со временска машина да го вратиш времето и да не се погледнеш со личноста од спротива очи во очи...да го пропуштиш кликот. Заљубувањето е потенцијална љубов, дај и шанса