
А и никој нема да ве прекинува додека зборите 
кога сум среќна за нешто, знам и да си се потапкам по рамо сама; кога сум нервозна, кога ми е досадно...све у свему - си праам муабет 
Вчера бев до град имав нешто работа и кога се враќав со автобус по некое време ме фати досада и почнав да зборам самиот со себе, но не на глас туку во себе(исто како и секогаш).. За среќа секогаш пазам да не има некој кога ќе размислувам на глас дека кај нас луѓето се чудни и одма ќе те направат ментално заостанат (да не речам скоро и никогаш на улица не го правам тоа)..
Дали вие имате навика да зборите самите со себе?![]()


а иначе немам навика да го правам тоа 