да да си Зборувам сам со себе, тоа се вика разговор со совеста, околу што е правилно или не. Особено се разборувам кога ќе ме спука некое чувство некоја турболенција во стомак.
Дали имате навика да зборите самите со себе
- Автор на темата Hip.Hop_MKD
- Време на започнување
Да, често го правам тоа. Гласно си размислувам коа сум дома и кога на пр планирам нешто ( значи ова треба вака, ова таму.. ) , а во себе скоро секоаш, си режисирам нешто, фантазирам и сл. 
На улица си пробал? Тогаш ќе биде уште појако..
Сум пробала...хаха и сите ме гледаат ко лудачка
Интересен е концептот на човекот, што кога разговара со друг човек, го користи свесниот дел од себе, и свесно разговара, додека реакциите ни се потсвесни. Е сеа човек кога е сам со семе, не си разговара од стилот “Ќе си сварам кафе, аха ете го шеќерот, бравос , така стави две лајци шеќер..“ туку работи потрсвесно односно без разговарање со себе си
Е сеа има моменти кога секој човек си разговара со себе си, али 90 % од тие сами разговори се дијалози или разамислува како зборува со некој, или тој зборува некому што треба да му го кажи,односно разговарање со самиот себе си ретко постои освен кај психички пореметени луѓе
Е сеа има моменти кога секој човек си разговара со себе си, али 90 % од тие сами разговори се дијалози или разамислува како зборува со некој, или тој зборува некому што треба да му го кажи,односно разговарање со самиот себе си ретко постои освен кај психички пореметени луѓе
Ау, па тоа ми се случува секој ден бе. Главно размислувам за сериозни работи, а некојпат и фантазии терам. Пред некој ден ми се случи, така си мислев во себе нешто и одеднаш си се изнасмеав на сред улица. Кој знае што си рекоа луѓето во близина што беа.. а ги имаше многу.
кога некој многу ке ме налути ..одам некаде кај шо нема да се слуша и се по ред му редам..и кога си правам план за денот си зборувам сама на глас...По улица немам зборувано сама а за нешто смешно кога ке ми текне се смеам каде и да сум...макар и во амфитеатар на предавање кога е се тишина
..и кога си правам план за денот си зборувам сама на глас...По улица немам зборувано сама а за нешто смешно кога ке ми текне се смеам каде и да сум...макар и во амфитеатар на предавање кога е се тишина