1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Ваша поезија

Дискусија во форумот 'Поезија и проза' започната од Baronessa, 18 февруари 2012.

  1. İncognito

    İncognito Староседелец

    Зачленет на:
    31 август 2013
    Мислења:
    2,485
    Допаѓања:
    3,760
    (не) Постои

    (не) Постои рана која не се лекува со нова љубов,
    како што ветрот е црвен во секоја квечерина,
    за да станеш апсолутен почетник во старата добра мугра.
    (не) Постои доволно оштар нож кој би го оживеал уморот кој го носам во очиве,
    ко што сум ебено стар да би почнал барем нешто од почеток.
    (не) Постои допир со кој би го слушнал зреењето на ноќта,
    длабоко заглавена во аортите на
    згазените усни,
    од чии бакнежи се опивам сонлив,
    без парче грутка немирна,
    во дивите корени на виното кое истекува од дланките на повредените ангели,
    кои танцуваат на небото до колена,
    извалкани со црна смрт,
    од која цветаат недостижните и вечните,
    крштевани со здивот на неискажаните,
    едно не менува сѐ,
    зарем не?
     
  2. Iris*

    Iris* Староседелец

    Зачленет на:
    30 јануари 2014
    Мислења:
    780
    Допаѓања:
    1,320
    Длабочина без ноќ, под прелетаното небо,
    празнина без часови, каде што животот е живот,
    топли пердуви бегаат од празни канџи,
    и сонцето чука и праќа златни бранови, но никогаш пулсирања.
    Таму, таму каде облаците се тркалаат,
    се игнорираат смртниците,
    победува морето кое не е крв.
    Зелено или лудило,
    она што се издига над сите со своите широки крилја...
    Раката не постои, но се вклопува во небото слепо,
    со тупаница која плаче од сувите ѕидови.
     
    На İncognito му/ѝ се допаѓа ова.
  3. Iris*

    Iris* Староседелец

    Зачленет на:
    30 јануари 2014
    Мислења:
    780
    Допаѓања:
    1,320
    Ноќ,
    свежа летна ноќ,
    месечината заплови, ѕвездата потона,
    на ноќното небо, покриено со шупливи капаци,
    нема ништо освен болка,
    зошто постои сеќавање, осаменост и заборав.
    Ноќ,
    ми велиш млада сум и постојам,
    месечината падна во водата,
    езерото се затвори и сјае зелено,
    брановите се тивки,
    пената исто,
    како тажна тупаница,
    ги зграпчува мртвите и им објаснува,
    ги тресе, ги удира од карпите и ги распрснува.
    Сеуште се мртви,
    се шират и покриваат
    и не прават бучава.
    Ноќ,
    речиси совршена,
    не знам зошто пишувам,
    зборовите ме ужаснуваат,
    не знам од каде доаѓаат,
    не знам дали заминуваат,
    не знам зошто сум им верна,
    не сум поет,
    тие песни кои се пишуваат со ветрот,
    доаѓаат кога сѐ ќе ти одземат...
    После тоа што се случи
    не сакам да гледам во огледало,
    ни во луѓе,
    не умеам да се молам со шепот,
    а ни гласно,
    после тоа,
    од верба останаа неколку зрна од бројаница,
    од сон неколку таблети,
    после тоа,
    не помнам за што служи телото,
    се плашам да бидам сакана,
    после тоа,
    не користам допир.
     
    На İncognito му/ѝ се допаѓа ова.
  4. Iris*

    Iris* Староседелец

    Зачленет на:
    30 јануари 2014
    Мислења:
    780
    Допаѓања:
    1,320
    Претстава после анестезија

    Во мене се борат
    еден мал човек
    и еден див ѕвер,
    наизменично,
    се надмудруваат и претекнуваат,
    водата и небото се мешаат,
    човекот составува правила,
    ѕверот ги крши,
    јас,
    се кријам зад климавите кулиси на лажниот спокој,
    со маска на рамнодушност,
    го игнорирам опоменувачкиот звук кој тапо удира по ѕидовите на мозочните ќелии,
    нестрплив да прерасне во бура.

    Нервозна игра со непослушниот прамен,
    секогаш кога не треба го прекрива образот,
    блантав вкус на кафе
    и полна пепељара згмечени обиди,
    лоши обиди да се потисне мислата и да се избегне очајот,
    да се изчезне од сопственото Јас
    во магливата алузија на расфрланите надежи.

    Лесно е
    да подигнеш ѕидови,
    да ја затвориш вратата,
    да намонтираш насмевка (само ако очите се добро скриени)
    и да ги излажеш сите околу себе, и оние таму негде..

    Но себе можеш ли?

    Не може, знам,
    ама денес така сакам,
    Морам.

    Од пепелта како Феникс се издига
    свеста за сопствениот пад,
    ја местам маската на спокој,
    малку шминка,
    цртам насмевка,
    ја играм улогата само за себе,
    во шаторот на изгубените соништа.
     
    На İncognito му/ѝ се допаѓа ова.
  5. İncognito

    İncognito Староседелец

    Зачленет на:
    31 август 2013
    Мислења:
    2,485
    Допаѓања:
    3,760
    Некој

    Би сакал да сум некој друг,
    барем некому малку драг,
    некој кој нема да скита по патишта разделени,
    некој кој ќе сонува без здив,
    така одамна заборавен,
    во нечии коси заплеткан,
    со последните роси на еден ноември,
    некој кој заоѓа пред сонцето есенско и го буди срцето повторно,
    некој кој ќе потсетува на мене одамна залутан и пронајден во нечии трепки склопени,
    спокоен,
    во љубовта доцна спомнат,
    со копнежот од кој некогаш цутеа брезите,
    некој кој носеше солзи на лицето како јас понекогаш,
    би сакал да сум некој,
    но јачат тие акорди сини,
    после полноќта во ноќта,
    предавајќи им се на мугрите,
    нежно,
    ко растопена свила во ветрот некој,
    и во него да сум некој,
    некој друг.
     
    На Prashina му/ѝ се допаѓа ова.
  6. Iris*

    Iris* Староседелец

    Зачленет на:
    30 јануари 2014
    Мислења:
    780
    Допаѓања:
    1,320
    Таква сум, да,
    емотивна,
    осетлива,
    осеќам дупло,
    гледам без да видам,
    слушам пред да слушнам,
    таква сум, да,
    луда и обична,
    со коса распуштена
    и обично боса.
    Наивна,
    зошто таква одбирам да бидам,
    верувам слепо,
    за да можам да се насмеам.
    Лицето ли ме издава?
    Или сјајот во очите?
    Немам никој,
    но не сум сама...
    Тука е,
    Мој е...
    Тој гулаб
    што никој не го сака,
    долетува, баш кога ќе помислам дека се изгубил,
    некогаш наутро,
    некогаш напладне,
    некогаш само да ми посака добра ноќ,
    тогаш е најмногу мој.
     
    На İncognito му/ѝ се допаѓа ова.

Сподели: