Споделите ги ваште дела...

[Baronessa]

​

Топло добредојде во современиот свет на измешани ароми од материјализам, љубов и љубов кон материјализмот!​

​

Денешните жени се симбол на силата и самостојноста, а дали тоа ги прави материјалисти или не, е само нивно право. Многу пати сте се прашале дали жените кои стојат стабилно на финанскиски план се “спонзоруши.” А ,дали тоа е навистина така или само си уживаат во успешни кариери, земете си за слобода и прашајте ги.​

Мое мислење е тоа под Б), зашто скапата облека ја крие и чистота, а и тоталниот безобразлук е да се искористуваат мажите.​

Не дека го немаат тоа заслужено, поради тоа што секоја од нас била повредена од нивна страна, но сепак имаме премногу добро срце и да ги сожалуваме.​

Скапите високи потпетици се само доказ дека можеме да бидеме успешни без маж. Тој не е доказ дека сум успешна, тој е доказ само на мојата способност да им покажам дека потпетицата ми е многу подолга од нивната “гордост” .​

Па и ние сме како нив. Сакаме високи потпетици, со истата онаа страст како тие кога гледаат фудбалски натпревар, и зашто тој да биде во прв план кога секоја моја потпетица издржала многу подолго од неговите возбуди. Тие се заљубуваат во секоја која ќе ги помине покрај нив, а ние во секој излог со чевли. Само предност ни е тоа што нашата љубов ние можеме веднаш да ја имаме но и за секој случај да си дозволиме уште петнаесетина чифта плус.​

Не го ставам мажот во предност пред се затоа што високата потпетица никогаш не ме изневерила, оставајќи ме со срушени илузии.​

Кој е вашиот избор?​

П.С. Денес го нема очекуваниот доручек во кревет, розата за извини и подарокот без повод...​

​

​

Тука можете да ги споделите вашите пишани дела, и да добиете искрена критика или пофалба...​

 

[Jackal]

Јас не пишувам поезија или проза но често знам да напишам некое мое мислење за ситуацијат во МК на блогот
.http://the_jackal.blog.mk/ и тоа се рачуна како мое дело нели ?!

 

[Baronessa]

Секако... но сподели тука некој дел...

 

[Jackal]

http://www.taratur.com/node/30561 например еве штотуку беше објавено на таратур...

 

[Baronessa]

http://www.taratur.com/node/30561 например еве штотуку беше објавено на таратур...

хехе баш убаво кажано... ова ми личи како власта сака да глуми господ... но не верувам дека внатрешните сили би го дозволиле тоа...

 

[Proton]

Ќе ургираме сега да се објави и на crnobelo.com

 

[Jackal]

да им го испратив на маил ина црнобело се надевам дека ке ни дадат подршка и тие...

 

[Baronessa]

Да Те Сакам, Малку е...

​

и стравот од загуба го надвладеав, и желбата за да те имам помина..​

те имав до мене и со мене... беше моја среќа... зарем заборави?​

убави денови беа изминале, пројдоа како тивок ветер...​

а бура беше тоа што го живеевме...​

и да се навратам назад, немам сила...​

само да се сеќавам на нас е единствено што остана...​

да бевме на други краишта, и друго сонце да ме грееше...​

ти ќе беше топлината на мојот живот, мојата причина за постоење...​

и пак немам сила да пишувам но имам чувства кои ги потиснувам...​

имам страст која само за тебе ја чувам, иако не би сакала пак да те видам.. ​

​

ме однесе на други места, со тебе видов нешта што не сакав да ги сонувам,​

со тебе допрев до она што го запознавав... ​

од тебе створив идеал... за тебе се борев, за тебе љубев...​

за тебе лажев, простував и молев... ​

а луѓе се плашат да ме срушат поради твоето постоење во мене...​

се плашат од тебе, од она што ти го створи од мене..​

Да те сакам, Малку е.. да те заборавам е копнеж...​

но има место и за нас во овој студен свет...​

има место и за љубовта кон тебе, има место за се што бевме јас и ти... ​

и прости ми на сево ова, но ти беше мојата потпора, мојата гордост, мојот свет... ​

за се што не можам да ти кажам, не пишувам...​

за се што сме биле ќе живеам... за тебе ќе успеам...​

и повторно да те сакам, малку е.................​

за мојот и секогаш само мој "М" ​

п.с. засекогаш и никогаш заедно...​

​

​

 

[laddyy]

​

​

​

Тука можете да ги споделите вашите пишани дела, и да добиете искрена критика или пофалба...браво...​

 

[Baronessa]

​

Проклетството на буквата “М”​

Посакувам топлотата на името твое да ја зачувам во срцево.​

Не посилна е ладнокрвноста па останува само пепел.​

После секое ново патување се враќам на истата онаа станица,​

каде што започнав да пишувам за твоите шепоти.​

И како магично утро станува спомен, така и ти со него.​

Како што зборовите немаат можност да се докажат.​

Како што кукавица нема храброст да се топи во пламен на страста.​

И проклетство е тоа што оставам пустош за понатаму.​

Никогаш не успеа да ја најдеш среќата бидејќи моите очи​

ја запленија секоја твоја надеж за подобро утро.​

А не сакав така да те казнам, немав намера да страдаш со моја болка.​

А дали толку страшно боли?​

Зачекорив низ пекол, по тенок мраз, по тунел на безличноста​

За сонот да ти го остварам.​

Најдов зрак несудена светлина, најдов забранета љубов,​

најдов проколнат успех.​

И сега не паднав од таа гранка,​

но сеќавање на минатото секогаш ќе води кон стрмниот пат во една долина на гревови.​

Остани и биди среќен.​

​