Почнав да ја носам љубовта со себе и знам тоа нема да го промени светот, но го менува мојот свет, ме менува мене, ми вдахнува сила, ме оживува, ми го врти погледот кон убавината што сум ја заборавила и убаво ми е како никогаш до сега.
Еднаш го скршив мразот ама исто како јас да се скршив или како да се сопнав од истиот мраз што сакав да го скршам. Ако сега не ти покажувам мислиш се сменило нешто кај мене? Не не е ништо сменето само те чекам и набљудувам ама неверувам дрка вечно ќе биде тоа.