мислам дека има и тука знам еден другар на брат ми имаше купено, треба да си земам и јас за секој случај не ми текнало до сега, ама ја каква што сум ќе ми е незгодно да ги прскам![]()
) , колку шо знам не треба точно да го погодиш во очи, било каде во главата е доволно 
Jас имам пепер спреј, можда му е поминат рокор ама нема врска...инаку ми е поклон од еден полицаец...па го немам пробано досега...порано го носев в чанта (не знам зошто) ама после си реков да не си го смешам некогаш со рексоната па да си направам беља па сега си стои дома...Не знам дали тука се продаваат оние пепер спреј, неам слушнато (освен по филмови...алиекспрес можда!?) ама такво нешто би било корисно против манијаци.
Има секакви болесници и фрикови кои и покрај поодминатите години и тешката ружноча поради мистериозни причини се гледаат себеси како `заводници`![]()

Јас да бев на твое место, ќе ја прифатев поканата за кафе, и кога ќе се видевме на кафе, ќе започнев да играм со него mind gamesНе знам дали е за тука и не знам зашто почнав да пишувам на овој подфорум ама имав и јас еднаш еден предлог (ако може да се рече) кој реално си е сосем нормален.
Човекот работи како обезбедување во една од болнициве пошто си бевме редовни гости со мајка ми, се упознавме но чисто формално. И еден ден одиме со мајка ми на контрола не знаевме дека стариот упат не важел веќе па не примија но требаше одма после тоа да однесам нов, он беше на работа завршивме ние отидов ја до кај матичната на мајка ми се вратив пак во болница средив тоа со упатот и таман си тргнав да си одам некој ме тапка по рамо се вртам го гледам него искрено мислев само ќе се поздрави пошто стално се поздравувавме, а он ми вика:
-Сакаш ли да одиме некој ден на кафе?
Се стаписав не знаев што да му одговорам се осеќав како да ми истуриле прво ладна па одма после врела вода. Немам ништо против да одам на кафе ама човекот има околу 50 години, татко може да ми биде, само му реков не знам ќе видиме брзам и си отидов.
Од тој ден до ден денес кога и да го видам погледот у под ми е, страв до коска ми внесе, а на улица ако го видам или видам некој да личи на него бегам на сосема друга страна за секој случај.

Тоа е баш ризик, а и тотално е непознат т.е не знаеш какви намери има и затоа мислам што подалеку од такви предлози посебно кога не се познава личноста.Јас да бев на твое место, ќе ја прифатев поканата за кафе, и кога ќе се видевме на кафе, ќе започнев да играм со него mind games
Малце адреналин не е на одмет.
Јас да бев на твое место, ќе ја прифатев поканата за кафе, и кога ќе се видевме на кафе, ќе започнев да играм со него mind games
Малце адреналин не е на одмет.

Ти си многу по mind games, пази да не биде crying game на крај.Јас да бев на твое место, ќе ја прифатев поканата за кафе, и кога ќе се видевме на кафе, ќе започнев да играм со него mind games
Малце адреналин не е на одмет.
Не се иде на состанок со дупло постари од вас, што ви е. Не треба никаков mind game, само кршење вилица!
