Ваши омилени поеми

Outrider

A Witty Cat
Член на администрација
23 мај 2013
4,725
5,266
1,183
Disco
Wham
bang
mon chat "Splash" gite sur mon lit a bouffe
Sa langue en buvant trop mon whysky
Quand a moi peu dormi
vide
brime
J'ai du dormir dans la goutiere
Oil j'ai un flash

ouh
ouh
ouh.
En 4 couleurs

allez op
un matin
Une louloute est v'nue chez moi
Poupee de cellophane
cheveux chinois

Sparadrap
une gueule de bois
A bu ma biere dans un grand verre en caoutchouc

Ouh
ouh
ouh
comme un indien dans son igloo

Ca plane pour moi
ca plane pour moi
Moi
moi
moi
moi
ca plane pour moi

Ouh
ouh
ouh ca plane pour moi

Allez hop
la mama
quel panard
quelle vibration
De s'envoyer sur le paillasson

lime
ruine
vide
comble
You are the king of the divan
qu'elle me dit en passant
Ouh
Ouh
Ouh
I'm the king of the divan

Ca plane pour mai
ca plane pour moi

Allez hop
t'occupes
t'inquietes
touches pas ma planete
It's not today que le ciel me tombera sur la tete
Et que la colle me manquera
Ouh
Ouh
Ouh
ca plane pour moi

Ca plane pour moi
ca plane pour moi

Allez hop
ma nana s'est tiree
s'est barree
Enfin c'est marre
a tout casse
l'evier
le bar
Me laissant seul comme un grand connard
Ouh
Ouh
Ouh
le pied dans le plat

Ca plane pour moi
ca plane pour moi
Moi
moi
moi
moi
ca plane pour moi

Ouh
ouh
ouh ca plane pour moi
 

İncognito

Староседелец
31 август 2013
2,498
3,774
1,153
Life is tricky with enchanting pathos
That is why it is so powerful, and
It composes its pernicious letters
With its outrageous, rugged hand.

When I close my eyes I tacitly declare:
Touch your heart and you will plainly see,
Life is fraudulent, but here and there
It embellishes deceit with trickery.

Now look up and face the silver heaven,
Read your fortune by the moon and plead,
Just calm down, mortal man, don"t raven
The eternal truth you do not need.

Well, it"s nice to think in spring so crowned,
That this life has been the righteous way.
Let your easy girlfriends get around,
Let the boys delude you and betray.

Let the girls caress me, I"ll abide it,
Let the vicious tongues be sharp and thin, -
I have long been living all provided,
I"ve got mercilessly used to everything.
Highness chills my heart. I"m feeling daunted.
And the stars are cold, unlike they used to be.
Those I used to love are disappointed,
Those I worshiped have forgotten me.

Though I"m ostracised and censured here,
Yet I keep on smiling, not depressed at all...
Living in this world, so near and dear,
I am grateful to my life for all.

 
  • Like
Реакции: Prashina

İncognito

Староседелец
31 август 2013
2,498
3,774
1,153
There are so many I could take to bed..." (E. Asadov)

There are so many I could take to bed,
So few I’d like to wake to all the while…
And parting in the early morning, smile,
And wave my hand farewell, and smile,
And wait for news from them, and fret.

And with so many, I could be just me,
Drink coffee in the morning, talk, debate…
With whom, I could vacation on the sea,
In sickness and in health, - as it should be…
Yet, feel no love at all at any rate…

So few with whom I’d like to share desires!
Gaze at the sky, with clouds drifting slow,
And write the words of love upon first snow,
And always think of only them, and know
No other bliss to which I could aspire.

So few with whom my silence could be shared,
Who’d understand by gazing at my eyes,
To whom I’d give my years without a care,
For whom, I would accept as though prize,
Whatever punishment, whatever pain to bear…

And so it goes, one long and common thread –
First meetings - carefree, break-ups – ever mild…
Because there are so many there to take to bed,
And yet so few to wake to all the while…

There are so many I could take to bed…
So few with whom I’d wake up feeling closer…
And life – it takes and weaves us like a thread…
Throws us together, guessing on a saucer.

We toss and turn: - jobs… daily cares… and din…
He who would like to hear must learn to listen…
While on the run, you’ll only notice skin…
Slow down a bit… and see the soul you’re missing.

We make our choices with both heart and mind…
At times, afraid to smile at a smile,
But we reveal our souls to those we find
Whom we would like to wake to all the while…

 

İncognito

Староседелец
31 август 2013
2,498
3,774
1,153
Nagrada za strah

Tako ponekad, eto, setim se.
Pomislim – možda prošlost sveti se?
Uglavnom dođe mi da pobegnem i ostavim sve zauvek...

Ali kad krenem da se pakujem
u kofer slučajno te spakujem,
Kud god da krenem, ideš sa mnom, ti me nikad nisi pitala...

Da l' smeš da ideš, da l' mi trebaš?
Ja kad te trebam ti me nemaš.
A ja te nemam samo onda, samo onda kada trebaš mi...

Pogled s terase nije privlačan,
i dan je više nego običan.
Poželim opet da te zovem, neću, ali čekam, javi se...

I onda žmurim, lepo vidim sve.
Slušam te kako dišeš, smejem se.
I (nananana) noć i miris tvoje kose na mom jastuku...

Negde visoko iznad neba
letimo dobar san nam treba,
i neću da te spustim, ne treba mi više tlo pod nogama...

Dok nebo menja boje ja se ne brinem za to...
Hrabar sam i umoran, korak mi je spor...
Kroz maglu kad se spusti mrak, ja poznajem tvoj dah...
Preko vode krišom svetli znak, k'o nagrada za strah...

Možeš da zaspiš kad god poželiš,
i u snu pričaš sve što pomisliš,
roletne spuštene su spas za nas jer teraju dan s prozora...

Sat kuca, ali vreme stalo je.
Koliko god da prođe – malo je.
Telefon ćuti ceo dan, niko nam strvarno nije potreban...

Zar stvarno moram da se probudim?
Sanjam jer neću da te izgubim.
Budim se slomljen kao vrba posle talasa i vetrova...

Kad padne noć nebo se otvara.
Hiljadu zvezda mene posmatra.
Kroz suze gledam, ali ne dam da mi vide oči, krijem se...

Nebo je isto kud god pobegneš.
Mesec je jedan, ali svuda je.
I svetli isto iznad krova, iznad groba, nikad ne bira...

Kad nebo počne da se porađa
Krvari iz tog crnog predgrađa
Dođi na Dunav da me tražiš, negde mora da me izbaci...

Dok nebo menja boje ja se ne brinem za to...
Hrabar sam i umoran, korak mi je spor...
Kroz maglu kad se spusti mrak, ja poznajem tvoj dah...
Preko vode, krišom svetli znak, k'o nagrada za strah...
 
  • Like
Реакции: Iris*

Iris*

Староседелец
30 јануари 2014
802
1,344
1,103
Kroj

Ukrašću tvoju senku, obući je na sebe i
pokazivati svima. Bićeš moj način odevanja
svega nežnog i tajnog. Pa i onda, kad
dotraješ, iskrzanu, izbledelu, neću te sa sebe
skidati. Na meni ćeš se raspasti.
Jer ti si jedini način da pokrijem golotinju
ove detinje duše. I da se više ne stidim pred
biljem i pred pticama.
Na poderanim mestima zajedno ćemo plakati.

Zašivaću te vetrom. Posle ću, znam, pobrkati
moju kožu s tvojom. Ne znam da li me
shvataš: to nije prožimanje.
To je umivanje tobom.

Ljubav je čišćenje nekim. Ljubav je nečiji
miris, sav izatkan po nama.
Tetoviranje maštom.

Evo, silazi sumrak, i svet postaje hladniji.
Ti si moj način toplog. Obući ću te na sebe
da se, ovako pokipeo, ne prehladim od
studeni svog straha i samoće.
 
  • Like
Реакции: İncognito and Prashina

İncognito

Староседелец
31 август 2013
2,498
3,774
1,153
The garden of Love

I went to the Garden of Love,
And saw what I never had seen;
A Chapel was built in the midst,
Where I used to play on the green.

And the gates of this Chapel were shut
And 'Thou shalt not,' writ over the door;
So I turned to the Garden of Love
That so many sweet flowers bore.

And I saw it was filled with graves,
And tombstones where flowers should be;
And priests in black gowns were walking their rounds,
And binding with briars my joys and desires.

by William Blake
 
  • Like
Реакции: Outrider and Iris*

Хептаграм XI

Староседелец
26 мај 2013
1,870
935
1,133
World
heptagramxi.wordpress.com
Големото Ништо ( אין )


Ништо е Искушението, Ништо е Животот, Ништо е Смртта!
Ништо е и Промената, Ништо е и постојаноста!
Ништо е страдањето, Љубовта, и Омразата!
Се е Ништо додека Духот бара низ Материјата!Ништо вредно не е Сенката која паѓа на Душата освен Мајстор кој ја води по Патеката.
Ништо не е ни Тагата освен Сенка која поминува безшумно,
како и Сенката на Земјата.
Колку поголема е Сенката,
толку поголемо Сонце-Ѕвезда ја води Душата низ нејзините лавиринти на Спознавање!
Сенката поминува, но она што останува, е причинителот непознат!
Ништо е Патеката на Змијата, Ништо е и Пламениот меч низ Неа!
Ништо е и Бесконечната Вселена!

Од ова Ништо настанаа Десетте Илјади Светови!
Од ова Ништо се појавии и Портата на Смртта, последната Тајна за Човекот!
Од ова ништо се појави Кабс! Прикриен со Ку!
Но како да се помине?
Тајна над Тајните!

Ако ова Се-Ништо застане некогаш на патот на Душата,
Aко ова Се-Ништо биде причина за да се запраша Душата: ЗОШТО и каде понатаму,
Нека кучињата на затоа ја задават на својот пат низ Пустината низ која не минуваат патишта,
И низ која сите Вистински Патишта се Скриени од бесната игра на ветерот.

Можеби само така Умот ослободен од Материјата ќе Пресуди Правилно!
Нека Душата се Избори со Бесниот Ветер на Смртта!
Нека Душата Помине низ Ветриштата на Искушението
исчистена преку трикратно поминување низ Портите.

Нека Помине!!
Но,нека помине Не Мртва, туку како Жива Скулптура од чист Алабастер,
осветлувајќи ги сопствените носачи
Нека помине и каже: биди силен! Тогаш ќе можеш да поднесеш повеќе радост.
Нека помине и каже: Но, надмини! надмини!
И нека каже по трет пат : Стреми се секогаш кон повеќе!

И на крај:
Слушнете ме, вие луѓе што воздивнувате! Јадовите на болката и тагата Оставени се на мртвите и тие што умираат,
Народот којшто се уште не ме познава.
Тие се мртви, тие луѓе; тие не чувствуваат.
Ние не сме за бедните и тажните: господарите на земјата се нашите роднини.

Нека Искушенијата ви бидат Најсвирепи Искуствата по Патот наречен Живот!
Нека Успехот на нивното поминување, ваша света Задача!
Тоа е мојот Благослов! Тоа е мојата Надеж!

П.С. Инспирирано од Ѕвездата која ги Осветлува моите патеки низ Универзумот!
Нека што побргу застане цврсто на Земјата, бидејќи се на Земјата , е создадено за Нејзината Игра низ патеките на Материјата!


Телемитска
Некој имал моја поема која му била омилена...
Ех :)
 

İncognito

Староседелец
31 август 2013
2,498
3,774
1,153
The demon in me

The demon in me's not dead,
He's living, and well.
In the body as in a hold,
In the self as in a cell.
The world is but walls.
The exit's the axe.
("All the world's a stage,"
The actor prates.)
And that hobbling buffoon
Is no joker;
In the body as in glory,
In the body as in a toga.
May you live forever!
Cherish your life,
Only poets in bone
Are as in a lie.
No, my eloquent brothers,
We'll not have much fun,
In the body as with Father's
Dressing-gown on.
We deserve something better.
We wilt in the warm.
In the body as in a byre.
In the self as in a cauldron.
Marvels that perish
We don't collect.
In the body as in a marsh,
In the body as in a crypt.
In the body as in furthest
Exile. It blights.
In the body as in a secret,
In the body as in the vice
Of an iron mask.

Marina Ivanovna Tsvetaeva
 
  • Like
Реакции: Iris*

violetmoon

Модератор
Член на администрација
11 декември 2012
2,658
5,737
1,153
Пол Елијар

Јас немам друга желба


Јас немам друга желба освен да те сакам
Една луња ја исполнува долината
Една риба реката

Јас те создадов според мерката на мојата осаменост
Еден целосен свет да се сокријам
Денови и ноќи за да се разберам

За да не видам ништо друго во твоите очи
Освен она што го мислам за тебе
И за еден свет што е според твојата слика

И денови и ноќи определени од твоите клепки.