Еднаш со баба ми бевме на гробишта, доаѓаше некој голем празник, па баба ми сакаше да зачисти нема везе сакам да кажам немаше никој, бевме само ние и една комшивка на баба ми со нас. Баба ми и комшивкава заминаа да наполнат вода, а јас седнав на клупата карши еден непознат гроб. На клупата имаше кесе со клучеви, пари и мобилен. Пари некаде околу 700-800. Да беше друго место ќе си ги земев парите и мобилниот навистина ете не сум толку чесна
ама дека гробишта ме фати некој немир и го зедов мобилниот и свртив на првиот број што го видов. Ми се јави некоја жена, и објаснив каде ги најдов работите и рече бр е на некоја нејзина пријателка, да чекам кај што сум ќе го пратела син и. Фала ти многу, Бог нека те благослави бла бла и ок си чекам јас.
Доаѓаат баба ми и им кажувам и реакцијата на комшивкава: Абе мое е тоа, леле отиде кредитот
Тука чесноста ми се исплати, замисли што ќе беше да си ги ставев во џеб работите. Ништо ќе одеа за душа.
ама дека гробишта ме фати некој немир и го зедов мобилниот и свртив на првиот број што го видов. Ми се јави некоја жена, и објаснив каде ги најдов работите и рече бр е на некоја нејзина пријателка, да чекам кај што сум ќе го пратела син и. Фала ти многу, Бог нека те благослави бла бла и ок си чекам јас. Доаѓаат баба ми и им кажувам и реакцијата на комшивкава: Абе мое е тоа, леле отиде кредитот

Тука чесноста ми се исплати, замисли што ќе беше да си ги ставев во џеб работите. Ништо ќе одеа за душа.
плус не носам повеќе од 500 денари со мене, а ги имам преболено во случај да ги изгубам