Најважно е да имам луѓе со кои можам да го поделам својот живот.
Научив дека болката и маките се составен дел од животот и треба во секој момент да бидеме спремни за нив и да ги прифатиме.
Љубовта е најбитната работа..некој да те сака бушава, немиена, дебела или слаба,ненашминкана....
Научив поинаку да го гледам моето тело, поинаку да примам и давам емоции.
Научив дека влегувам во нова фаза од животот без моја воља, фаза кога поранешното гласно плачење го заменив со плач во себе.
Радозналоста ми опаѓа а апатијата е се поприсутна, вероватно знаејќи каде се води ова неминовно и незапирливо стареење.