Детството ми помина со...

[Mnogo Bitno]

Џамлии , граница , бззз , Фудбал ...
Дајте музика, Бушава азбука , Златно славејче , Сител бамбини , Супер звезда

 

[Saladin]

со Политикин забавник и Лу

За малце ќе речев Илустриран - периодот во средните 90ти, кога паралелно со политикиниот излегуваше но ја немаше таа среќа долго да трае, а сепак за жал имаше голем потенцијал, што од стрипови од наши изведувачи, што од школската рубрика, што од „живот пише драме“. Имам 2 примерока дома, мал сегмент на носталгија за тие рани кризни времиња.
Напоредно со него го зимав (и се` уште) политикиниот забавник. Иако сега е непотребно да се споредува по невистините што ги штанца увелико, порано знаев да забегам од корица до корица да го читам. Стриповите на Тин-тин беа еден мал вовед што подоцна ме натера да си почнам колекција од нив. Ја обожавав и онаа хумористична рубрика „ма шта кажеш“ збогатена со цинизам и иронија. Живот пише драме - „128 Hours" многу пред да излезе истоимениот филм за кој надолго и нашироко се збореше. Омилен карикатурист ми беше Петко, кој за жал ко што имам читано, ја има напуштено овоземаљската работа. Чат пат имаше и рубрики за музика и бендови, така за Џеф Бакли се запознав доста рано.
Се` на се` одличен компањон во осамените денови на доцното детство и ептен раната адолесценција. Ма и коа си постар, секогаш има по нешто да најдеш што би те интересирало.

 

[lady_blue]

За малце ќе речев Илустриран - периодот во средните 90ти, кога паралелно со политикиниот излегуваше но ја немаше таа среќа долго да трае, а сепак за жал имаше голем потенцијал, што од стрипови од наши изведувачи, што од школската рубрика, што од „живот пише драме“. Имам 2 примерока дома, мал сегмент на носталгија за тие рани кризни времиња.
Напоредно со него го зимав (и се` уште) политикиниот забавник. Иако сега е непотребно да се споредува по невистините што ги штанца увелико, порано знаев да забегам од корица до корица да го читам. Стриповите на Тин-тин беа еден мал вовед што подоцна ме натера да си почнам колекција од нив. Ја обожавав и онаа хумористична рубрика „ма шта кажеш“ збогатена со цинизам и иронија. Живот пише драме - „128 Hours" многу пред да излезе истоимениот филм за кој надолго и нашироко се збореше. Омилен карикатурист ми беше Петко, кој за жал ко што имам читано, ја има напуштено овоземаљската работа. Чат пат имаше и рубрики за музика и бендови, така за Џеф Бакли се запознав доста рано.
Се` на се` одличен компањон во осамените денови на доцното детство и ептен раната адолесценција. Ма и коа си постар, секогаш има по нешто да најдеш што би те интересирало.

Абе... јас само за куклите го купував, нит го читав, нит памтам шо имало, пошо шом го земев в раце, за петнаесе минути биваше исечен

 

[Saladin]

Абе... јас само за куклите го купував, нит го читав, нит памтам шо имало, пошо шом го земев в раце, за петнаесе минути биваше исечен

Хитлер би се гордеел на тебе
Искрено не се сеќаам дека имаше кукли, можеби од изданијата пред 90тите.

 

[lady_blue]

пред, пред 90тите, кога сум имала 6,7,8,9,10,11 години Прво на трафика го разгледував и ако немаше уба кукла не го ни купував Најважна ми беше таа женската Лу и имаше еден типац, нешо како Кено Барбиев. Многу ми беше интересно оти алиштата им се менуваа стално по некои периоди, од индијанци до цареви, па си учев така историја на костимографија . После ги собирав во книги, таму си живееја и ништо друго не праев освен шо им цртав нови алишта По дома само купој хартии, фломастери и ножици на сите страни расфрлав

 

[Outrider]

Скоро ништо не паметам од рано детство до кај 15 годинки некаде, нејасни сенки, магловити контури и безлични форми Честите преселби и една крајно непријатна ситуација во касно тинејџерство си го сторија своето ваљда...она што најјасно се оцртува во мозокот е немаштија иако е тешко да се дефинираат детали, ама знам дека била таму, тешка како само што знае да биде...

Најмногу се потпирам на сеќавања и `сеќавања` на околината за тоа шо и како се дешавало.
Еднаш во продавница ме запре една типка и ми вика нешто као `еј кај си бе ова она` сме учеле основно или средно не знам точно, мене срам ме фати шо да и кажам кога да ме убиеш не можам да ја препознам, си викам ме трола нешто ама не беше тоа...и шо реакција за да се извадам, треснав некое име и таа се смее ми вика `не не сум Мара, јас сум Јана` или како и да се викаше зини земјо...

Ова ме потсетивте за Забавник списанието, традиција било во фамилија уште од дедо ми па така имаше по некои куфери во подрум скапани забавници од 1950-те во форма на весник беа без корици, јас ги паметам од средина на 90-те на безвеза хартија беа црно бели и на секој нареден број цената се наголемуваше во српски динари со инфлацијата, 100.000 еден број па 500.000 наредниот

Така да, за добро или за зло - детството исто како и да не се десило...неам арни ама неам ни безвеза спомени трауми и комплекси (освен околу сиротиња)

 

[Tantara]

Освен игрите (џамлии, народна, одбојка, криенка, ....), дајте музика, трета смена итн. итн., се сеќавам дека со две од поголемите другарки имавме свои гранки на едно дрво и навечер седевме и муабетевме о.О )) куклите ги правев операции, пресечи ги на стомакот па инекции, па ги шиев ..имав еден куп другарки на секаде, живеев со баба ми и дедо ми, од понеделник до петок, за викенди едвај ме кандисуваа моите со нив во друга населба подалеку, па по години се решија да го продадат станот и да направат куќа заедно со баба ми и дедо ми и да се прибериме со сестра ми сите на едно место. Во меѓувреме 6-7 пати се преселувавме и така друштвото ми растеше. Еден не ми остана другар/ка од тоа време, освен едно здраво, никаква блискост/дружба...Спомените од детството ми се поживи отколку од средно кога учев.

 

[malo]

Имав повеќе фази во детството, најраната е онаа помината низ болници и колку и да звучи неверојатно имам сеќавања од периодот кога сум имала околу две и пол години. Во тој период единствена занимација ми беа книги, сликовници, прибор за цртање и сл. Немаше многу авантури тој период освен кога ке имаше уште некое болно дете со мене во собата и бидејки како искусен болесник ги знаев сите финти и ги лажев децата дека треба да скокаат додека им тече инфузија за да истече побрзо, па така се изместуваа игли, се одлепуваа фластери, а најинтересно ми беше кога ке се врати крвта во цревото... Исто така интересна случка беше кога на сестрата случајно и се скрши топломерот и се растури живата насекаде.
Во периодот кога тргнав на училиште, бев многу бунтовна и се тепав со сите деца. Беснеев за сите години поминати во кревет. Чичко ми ми беше учител и тоа максимално го злоупотребував, ги уценував децата дека ако не направат така како што сакам, ке ги кажам на учителот и замислете, сите до едно ме слушаа, се додека едно девојче, малку покрупно од останатите не ме искрши од ќотек, па потоа морав некако да најдам начин да се здружам со нејзе за да бидеме непобедлив тим, што и се случи.
Потоа следеше еден мирен период кога сакав да бидам сама, да фантазирам и да се изразувам креативно. Тогаш сите деца ми беа глупи и со никого не се дружев. Го поминував времето со животни, уште тогаш учев да садам цвеќиња, да ги распознавам отровните и неотровните печурки и тн.

Пубертетот ми започна можеби и малку порано од другите врснички и тогаш се случија огромни и нагли промени во мене кои не се за оваа тема.

 

[misterija]

Супер! Тато носи, мама меси, безгрижно, весело, распеано и разиграно....(аконекомумуегајле)

 

[WolfGirl]

Детството го поминав со : Том и Џери , ху лет д догз аут ( познатаа улете доза ) , Пинк Пантер , џамлии , криенка , Супер Марио на нитендо , приказките на Ѓорѓи Колозов . Човек носталгија да го фати