Еден збор, една насмевка,
некогаш и повеќе од доволно е,
и со поглед и без него,
срцето да затрепери,
да распукаат гради,
толку долго жедни за здив,
сите демони заспани да се разбудат,
да завладеат,
играјќи се со разумот,
соголувајќи го срцето,
слој по слој,
оставајќи го ранливо,
како некогаш...