Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="●Untouchable°" data-source="post: 349332" data-attributes="member: 6296">Ее ете тука те чекав <img src="/images/emoji/smile_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка    :)" data-shortname=":)" />Мноогу работи дури и мене ми изгледаат за жал нереални..Да и ден денес на 21 год некој се изживува со мене и ме води како што му одговара баш ради тоа "само да нема проблеми аман". И со медеци не сум се појавувала дома, ете сум работела. И в лице сум кажала што мислам и што сакам на секој. Немам проблем.И јас го знам кој е лекот за мене и спасот мој од себе и од тоа "зло" што нанесува болка. И знам и дека на секоја навреда, закана, клетва јас сеуште и се плашам иако скокам таа го гледа стравот во мене зошто е веќе заживен во коскиве и тоа не можам да го сменам.Освен пак да побегнам од дома за мене нов почеток нема ама не можам да поднесам да живеам без татко ми и браќата. Да ги гледам нив јас сама, да ги земам со мене.. Кај ќе гиносам кај ќе ги влечкам ко немам доволно средства за да дотраам.Сум размислувала јас накој начин да се тргнам од тука ама сега и не сум моќна.. Ме кочат многу работи..Не ти е некако верно јас те разбирам.. Оваа машинерија в раце што ја држам као да "има моќ".. Ништо има..Сега за жал секој е зависен од таа машинерија, дали вака како мене, или само тапка на фб, или учи нешто корисно..Сето тоа е овде, послужено на екран, а ние влегуваме во тој екран и се соживуваме со сето тоа што не прави исполнети. И ја не одрекувам  дека од ко знам за форуми и интернет се заглобив.Ама ќе го одречам тоа што во двата поста пишуваш "треба да се осознаеш себе си"Се знам доволно и затоа немам  моќ. Немам зад грб никој кој би ме поддржал во големи одлуки и почеток на нов живот. . Сеуште сум сама.. Само да нема проблеми..Ја и ти ако сакаш до утре вака ама верувај нема да можеш да ме разбереш <img src="/images/emoji/smile_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка    :)" data-shortname=":)" />Ама ете пак ќе исфрлам нешто позитивно, таман ми тргна факсот.. Ее ко ќе завршам после и сама да сум сеуште, поунаку ке е.Едит:И да ти кажам искрено овде кога пишувам во дневник не очекувам никој ни да ме теши ни да ме тапка по рамо. Си знам, излегло тоа од мене исто како со ѕидот да зборував не очекувам одговор..Ам да му се изнакажеш на некој а знаеш дека никако не може да ти помогне а те тспка по рамо.. Е тоа живци ми кине. Иако тој соговорникот мој не е ништо крив што не може да ми помогне и да даде совет..Кога ќе ти каже "не знам што да ти речам" . Е тогаш секундарно се трансформирам во најсреќната жена. Зошто нели имам впечаток дека си вели " офф конечно престана"Што знам дека барем кај една личност тоа не е така.И верувај мене поарно ми е да пишам и да се надевам дека никој нема да ми одговори отколку да ми ќути некој на телефон или да ли наведнува глава в лице.. Стварно е полесно.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата