Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 261755" data-attributes="member: 229">Ми ја погоди темата. <img src="/images/emoji/giggle_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":giggle" title="Giggle    :giggle" data-shortname=":giggle" />Невозможно е да се етикетира некој и да се даваат претпоставки каков би бил базирано на траума низ која минале.Воглавно, личностите или комплетно се опседнуваат со неа и помислата дека таму некаде постојат други, среќни личности кои го доживуваат сосема спротивното од она низ кое тие минуваат, или се фокусират да бидат целосно спротивни личности од оние кои им прават да се чувствуваат лошо, а преретки се оние на кои тоа речиси никако не влијае, или барем не покажуваат.Логично ми е дека околината го има влијанието врз тоа во која група ќе се најде индивидуата (збориме за помали години, ако се работи за дете во развој, кај возрасни е прилично потешко), така да, ако нашле некој што ги поддржува, теши и учи како да го извлечат најдоброто од тоа, подоцна може да се развијаат некои неубави чувства, но далеку од жед за убивање. Од друга страна, личноста која во процесот на развивање била изолирана од контакт со некој кој можел да помогне и утеши, најчесто се развива во социопат. Интересен е податокот што голем процент од убијците кои имале трауматични искуства во детството, уште „го мократ“ креветот при спиење, посебно доколку ги штрекне некој звук, слика, мирис, итн. што ќе ги потсети на траумата.Следново е научно откритие, но убаво е да се знае дека мозокот на социопатот функционира поразлично. Кај нив, орбиталниот кортекс кој се смета за „блокатор“ на амигдалата, и е одговорен за етичко и морално однесување, е значително помал, што ја остава амигдалата (т.н. ид делот од мозокот, одговорен за човековите апетити и агресии) во примарна функција.Други скенирања пак покажале дека емпатијата им се губи поради тоа што зборовите не се процесираат во нивниот лимбички систем кој е одговорен за емоциите.Сепак, непредвидливи сме. За причините, пред некое време читав „интервју“ со типац кому навидум не му фалело ништо, ама не добивал доволно внимание од своите, па уште од дете самувал и развивал фантазии поврзани со смрт, и истите ги манифестирал врз животни. Кога му починал некој близок, веќе почнал да се опседнува со помислата дека треба да убие некого, па со денови планирал како ќе го изведе тоа и што ќе прави отпосле.Прашан за причината, одговорот бил: My motives are a lot like Leonard Lake's. I just want someone that I can love and then put back in the closet. I want someone that can keep me company during those lonely nights, but having a normal relationship is not possible for me.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата