Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Хоуп*" data-source="post: 261701" data-attributes="member: 2740">Знам дека има тема за трауми од детството. Таму пишувајте ги вашите искуства и како тоа влијаело на вас, а тука сакам да зборуваме за нешто друго.Како љубител на крими серии, емисии и филмови, не можев а да не заприметам дека секој негативец (без разлика дали е вистина или измислено сценарио) имал минато преполно со проблеми и тешкотии; бил злоупотребуван, физички и психички измачуван, бил оставен сам или доживувал големи загуби.Пример, измислено сценарио: зборуваме за 10 годишно дете кое било константно сексуално злоупотребувано од учител.Учителот е казнет, но последиците од тие трауми се со катастрофални размери.После некое поголемо стресно доживување, во иднина,  кај детево (сега веќе голем маж) се буди бесот што растел во него и желбата за одмазда станува толку голема што се претвора во сериски убиец кој убива учители за кои мисли дека се она што бил неговиот злоставувач.( прост пример, а многу близок до вистинските настани )Како вие ги доживувате и како размислувате за ваквите луѓе? Не сакам да ги етикетираме, ни омаложуваме, па ни сожалуваме. Само сакам да знам, колку од вас ако јас ви кажам дека сум имала стресно и трауматично минато ќе ме гледаат како темпирана бомба или како иден потенцијален убиец?Колку мислите дека траумите можат да остават трајни и катастрофални последици?Која е причината што во тие случаи жртвата се претвора во ловец?Желба за одмазда, нарушен разум, гнев, бес?!Не ме интересираат психолошки анализи и заклучоци од познати мислители и извадоци од Википедија.Ме занима ваше лично мислење.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата