Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 135645" data-attributes="member: 229">Абе може ние да се чукаме у груда дека сме бестрашни, ама не е страв само од змии, мечки, висина, змејови и народ, ко што ни е првичната замисла кога ќе се спомне поимот страв.Кај секого си е различен. Некој се плаши и од најмали ситници, кај некои е поизразен, кај други не, но секаде го има.Некој се плаши од обична темница, страв што потекнува уште од далечните предци што живееле по пештери.Сега што ако живееме во ера на технологија, кога доволно е на некој да му изгасиш светло и се упрпува.Мојот најголем страв е губењето на блиските. Преку се` ќе пројдам, ама од тие моменти кожа ми се ежи.Не мора да се работи само за смрт. Еве и преселба нека е, и прекин на врска, пријателство...Не дека тие работи не можат да се средат, ама карактерот ми е таков што еднаш кога прекинам нешто, назад нема.Да не забегувам од темата, страв ми е и да не останам сама во стан со мачки. Ама ќе си барам некој на оглас.Страв имам по малку од иднината, од аспект на тоа дали убаво ќе го завршам факултетот, дали ќе се вработам, па фамилија што како, ама за тоа си треба амбиција, така да може да пројде.Од други работи може да ме фати језа на моменти, ама што знам, не ми претставува некој страв тоа.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата