Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 262640" data-attributes="member: 229">Ја споив темата со веќе постоечката, и го сменив насловот на македонски, се надевам не е проблем.Инаку ова е дел од емоционалната интелигенција на човекот. Емпатија т.е. соживување со туѓата ситуација мене ми се случува доста често.Едноставно не можам да го игнорирам фактот дека некому му недостига нешто. Секогаш кога ќе видам просјак, а имам пари при рака, без двоумење давам.Општо сум таква личност, уживам да почестам некого, тоа ми е ко некој вид на почит спрема личноста, ко благодарност што ги имам во животов.Последно што направив, ги собрав сите алишта кои веќе не ги носам и не ми се таман, и ги дадов на две личности за кои знам дека им беа потребни.Аплаузи, медаљи и пофалници не ми требаат. Правам нешто што секој би требало да го прави, не смислувам квантна физика.Еднаш бев сведок на ситуација кога бивша другарка се излаја пред сите присутни како на неа не ѝ било таман фустанчето, па го дала на посиромашново девојче (кое во моментот баш тоа фустанче го носеше), и тој поглед беше еден од најболните и најзасрамените кои ги имам видено. Од тој момент се грозам и од самата помисла да спомнам такво нешто, а не пак да барам признание за својата „великодушност“.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата