Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Coelho" data-source="post: 60322" data-attributes="member: 896">Го избришав долгото мислење, не знам зошто. Имав некое замислено лошо чувство. Сепак, еве го:Кога бев помал ги забележував поголемите (кои тогаш за мене беа т.н батковци) како комуницираа со помалите т.е тие на моја возраст. Ги праќаа да им купат сок, да им наполнат вода, да им купат грицки, да им ја донесат топката. Од тоа како ќе ја завршат задачата зависеше дали ќе им кажат "Браво!" или ќе им удрат клоца/заушка.Како што растевме забележав дека децата околу кои постојано бев на училиште почнаа да ги присвојуваат овие тактики и овој начин на однесување, но некаде во овој систем дојдоа до дупка и почнаа да ја злоупотребуваат. Бидејќи им беа верни потрчковци на постарите, тие им дозволија понекогаш да поседат со нив за да се почувствуваат посилно. Имаа некоја замисла дека тие им го чуваат грбот, дека ќе можат да ги викнат кога ќе има проблем, просто кажано: почнаа да мислат дека се супериорни. Тука и тргна наопаку.Таа култура и почит ги снема, па почнаа на многу силеџиски начин да пробаат да добијат нешто, да постигнат нешто. Поради тоа што имаа чувство на сигурност поради тие "батковци", а тука беа и постарите браќа кои имаа некоја репутација што им беше имунитет на помалите браќа. Или пак родителите кои беа во одбор на родители или пак беа некои значајни личности.Со тек на време, а и поради таа супериорност почнаа да развиваат мислење дека се поважни, посилни и подобри од другите - но тие "други" беа премногу зафатени со клацкање и со играње жмурка за да сфатат што се случува, па силеџиите дојдоа до заклучок дека има само еден начин како да добијат незаслужена почит - go for the confidence.Со навредување, закачање, исмевање и тепање почнаа да ги тераат другите деца да мислат дека не се доволно добри т.е дека се скоро безвредни. Било која акција имаше реакција која секогаш беше навреда. Се појави страв од кревање раце за време на час, излегување на табла, вежбање на физичко, а со тек на време и воопшто присуствување на училиште.Кога си мал и кога почнуваш да им веруваш на оние кои се обидуваат да те бутнат - нема што да правиш. Ако се спротиставиш - ќе добиеш ќутек. Ако се обратиш кон наставничка/класна/психолог/педагог си кукавица. Ако ќутиш си кукавица.Така (според мене) произлегуваат два вида на деца. Деца со уништена самодоверба и силеџии.Има и трет вид кој излегува сосема во ред, а тоа се убавите девојчиња во одделението. Или пак некои кои не обрнуваа многу внимание на силеџиите.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата