Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Harmonija" data-source="post: 254646" data-attributes="member: 3061"><img src="http://static.tumblr.com/wisbkm3/fN8m58bwr/chakras_gateways_to_consciousness.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Е вака. Едукацијата на умот без учење на срцето без условно да љуби не е целосна едукација - Аристотел.А цело е кога има се. Само отворен ум е свесен ум. Ум што прифаќа се што го опфаќа, а во едно и го љуби. Ние луѓето сме чудесни суштества. Некогаш ги сакаме и болката, страдањето, заморот, додека знаеме дека благосостојбата е спротивна од овие три појави. Гледаме и доброволно хорор филмови за да се плашиме, некогаш кога сме понижувани намерно се соочуваме со тоа и прифаќаме да бидеме " боксерска вреќа ". Значи очигледно е дека ние луѓето го сакаме стравот, пошто тој е некогаш тука за да ни укаже дека сме во опасност т.е еден вид на заштита. Некогаш свесни дека не лажат веруваме на сосема трета особа и го следиме нејзиниот ритам на живеење. Само заради тоа што можеби имаме некакво очекување. Знаењето не е само да го користиме мозокот како куфер полн со информации, туку способност на умот да биде победник над се, владетел...т.е да ја " води играта ". Да изманупилира со секоја ситуација и да не мора да се адаптира туку да ко-креира свој благосостојби. Свесноста не им припаѓа на дрдорковци како мене, туку на едноставните луѓе кој имаат две срца, едното да им чука, а другото да им љуби. <img src="/images/emoji/smile_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка    :)" data-shortname=":)" /></blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата