Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 370551" data-attributes="member: 1768">Кон обичаите треба да се гледа од два аспекти:а) обредно - магиски принцип;б) зачувување на етносот - традицијата која нѝ го создава колективниот идентитет.Во поглед на првиот дел.... обичаите се, еден вид на „молба“ „жртва“ „наредба“, како сакаш перципирај го, кон оностраното кое мора да го гарантира добробитот на заедницата. А, оностраното гледај го како сакаш: како божество, како демон, како дуалистички Бог....до недоглед ќе се редат принципите на религиско - магиска основа. Суеверието и вербата дека акција - реакција принципот функционира и во поглед на вакви работи е еден од архетиповите од кои никогаш, никој облик на свест нема да се исчисти. Едноставно, невозможно е.Надвор од тоа што, многу од обичаите (вклучувајќи ги и свадбените) веќе ја имаат изгубено својата основна природа.... и во голема смисла, порано, имале и тоа како битна улога. „Невиноста“ е состојба на свест во старата традиција... ако само го ставиме податокот дека невестата во многу примитивни (со нагласок дека под примитивни, не сметам помалку развиени интелектуално, туку потенцирам „технолошки“) општества имала „иницијација“ да се научи на многу занаети кои ќе ѝ помогнат во домаќинството, вклучувајќи го и занаетот на сексот... апсолутно е јасно дека „крвта на првата постела“ е подоцнежен елемент, и не доаѓа од нашите краишта, односно, не доаѓа од нашиот етнос. Исто така. ако на ова го надополниме фактот дека „словенска гостопримливост“ има многу поисконска и посуштинска конотација од обично примање на гостинот и тоа убаво го презентираа Ѓорѓи и Шенка Колозови.... сфаќаме дека „откупувањето“ е симболично, и „надплаќањето“ е со многу поинаква конотација. Апсолутно без навредување кон личноста на индивидуата, напротив, кон нејзино издигнување.... Можам уште долго да го објаснувам овој елемент, но накратко да заклучам: Секој оној којшто поминува некаква иницијација (од било каков тип) - што во било која конотација е симболичност на нешто свето, далечно и недофатливо, а се обидува да ја „деградира“ другата иницијација (и откупувањето на невестата е еден вид иницијација, и бричењето на зетот е еден вид на иницијација, односно дел од самата иницијација, етапи низ кои мора да се мине), за мене е човек без идеја, човек со испран мозок, човек што не ја сфаќа суштината на светот што го живее.б) Нормално е со еволуцијата на општеството, многу од обичаите да ја изгубат својата иницијална вредност. Да се открие суштината на безвредноста по принципот на „акција - реакција“. Најголемиот атеист.... кога ќе слушне дека со отсекувањето на косата од главата на бебето кога се крштева, му дозволуваш да се „измие“ или „осакати“ од гревот... и да жртвува дел од себе во чест на новиот човек што се раѓа (се раѓа рисјанинот во него), ќе те акне меѓу рогови и ќе ти се изнасмее, бидејќи со неговиот научнички мозок, ниту отсекувањето на коса не е осакатување, ниту пак ќе ти признае дека два пати човек може да се роди: еднаш фактички, и многупати симболично со преобразувањето на улогите. Така и суштината на овие свадбени обичаи... нормално дека ја изгубиле вредноста, во време кога „стројниците“ не постојат, младоженците се запознаваат многу пред да се случи актот на запросувањето.... НО! Зошто да се заборави фактот дека... прадедо ми верувал дека ако прабаба ми го гледала на денот на венчавката низ венчавниот прстен со левото око...засекогаш ќе го гледала само него.... Зошто да се заборави фактот дека прабаба ми била „малтретирана“ да искачува степеници натоварена со сè што е молено и солено, и да се наведнува за да собира „златници“ од степениците.... затоа што сите верувале дека ако успее во таквата задача, таа ќе биде способна да го собира цело семејство и таа да е столбот на куќата... огништето околу кое сите ќе бараат топлина...Зошто да ги заборавиме стравовите и стремежите на нашиот народ што се втиснати во едни такви, од денешна перспектива „глупи“ обичаи? Не би дозволил ниту јас, ниту мои блиски, а бога ми ниту деца мои, ваквите работи да ги заборават, нема да учествувам во таков геноцид.Во суштина, прифаќам дека, не мора да се прават сите адети... признавам дека можеби е олеснителна околност поголем дел од нив да се скокнат... ама дека најстариот член на семејството, треба да продолжи да ги знае, сите адети што биле практикувани на секој од празниците... и дека треба да ги предава од поколение на поколение... усно, а практично, нека си одлучат самите индивидуи... и тоа како треба....Останатите што ќе сакаат „да накалемат ново на старото“ и да го „угнетат старото до небиднина“ за мене не се луѓе...</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата