Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Марија" data-source="post: 264625" data-attributes="member: 956">Јас за свадбата како чин мислев дека е сосема непотребна работа. Велев дека е фрлање пари, безпотребно малтретирање од утро до мрак, велев дека не сакам да ги гледам луѓето кои и онака пред тоа не сум ги видела никогаш, ниту ќе ги видам потоа...Но, моето размислување се смени пред неизвесно време кога мојата најдобра другарка се омажи и правеше свадба.Релативно мала савдба, околу 150 луѓе, пред се нејзини и негови другарки, потесната фамилија од двете страни и што помалку адети.Невестата стана во 11 наспана, дојде фризер и шминкер дома, ја средија, ние отидовме кај неа во 3 часот, во 3ипол дојдоа сватовите со младоженецот. Туркање на врата и кршење погача, две ора надвор и ајт во црква во 5. Церемонијата во црква прекрасна, барем мене ми беше. Матично во ресторанот од 6ипол, од 7ипол почна прославата со музика и се..прв валцер, свадбена торта, фаќање бидермаер... дали дека ми е најблиска па светкав од среќа и ништо не ми беше мачно или не знам што беше... но дефинитивно од тогаш, се согласувам да правам свадба во така некоја кратка верзија : )Убаво е, навистина е.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата