Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Doreah" data-source="post: 335829" data-attributes="member: 3068">И сеа што праиме?За кого ќе плачам јас отсега? За кого ќе пишувам патетични постови по форуми? Кој ќе ми шета по цела ноќ низ мислите и нема да ме остава да спијам?За кого ќе се измачувам сега откако те исплакав, откако ми помина лутината, откако ти простив, откако те отсакав?Се навикнав на тебе. Се навикнав да ти посветувам жалопојки, да те сакам и мразам истовремено. Да ти се лутам, а да сакам да си до мене. Да сум свесна дека не сме еден за друг, а пак да те посакувам и да правам се за да те имам. Сега осеќам празнина. Мојата мазохистички настроена душа изгледа има потреба од некој кој ќе ја распарчува. Или можеби некој кој ќе ја исполни со среќа. Проблемот е што јас веќе не сум сигурна дали знам да бидам среќна. Премногу време и труд посветив на тебе, на нас... или на идејата за "нас". Сега дури и да наиде некој кој ќе го заслужува тоа, нема да бидам спремна да му го дадам. А можеби и подобро е така. Убаво би било да си посветам некое време себеси. Да живеам со себе, за себе. Да си пружам љубов, нежност и внимание. Да си бидам центар на вниманието. Не ми се верува дека после се, буквално преку ноќ те преболев. И за прв пат после многу долго време, чувствувам спокој. Џабе јадам г**на, ќе мора да си барам нова инспирација за пишување, инаку ми пропадна блогот. <img src="/images/emoji/laugh_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":D" title="Се смее    :D" data-shortname=":D" /></blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата