Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lady*" data-source="post: 308709" data-attributes="member: 894">И повторно исто.Истото случајно сретнување.Пресретнување на нашите погледи,нашите срца.И ти си тој истиот.Трчиш на кај мене,брзајќи да ме прегрнеш.Со насмевка на лицето и надеж.Се прашувам од каде таа надеж?И ме стискаш цврто и долго.А јас?Се правам будала дека ми е сеедно што те гледам,топејќи се во твојата прегратка.А ми оди да те удрам силно,да ти се извикам,да те навредам..Да ти вратам за се’.Но од друга страна пак толку многу ми недостигаш,што..што..Ете така.Ми недостигаш.Ми недостига твоето присуство,твоето смеење и твојата насмевка,твојата позитива што ја делеше со мене,твојата внимателност,ми недостигаш ти.И не!Не сакам да те гледам.Чувствувам како ми ги кинеш раните од сопствената кожа.Ги отвараш и боли.Многу боли.Денот ми се претвора во ноќ.Денот ми се претвора во минато,навраќајќи се кон тебе,со тебе,без тебе..Ми ги упропастуваш дните кога ќе те сретнам!Не сакам да те гледам,сфаќаш?Ме боли.Не ми се појавувај пред очи.Заборавам се’ и ти пак случајно ме сретнуваш,и пак,и пак..Не можам повеќе,оди си!Ме измачуваш и со твоето присуство и со твоето отсуство.Не можам без тебе,не можам со тебе.Бегај од мене…Или дојди и остани.Остани,но засекогаш.Не ме измачувај,не можам повеќе..</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата