Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Photographer" data-source="post: 264642" data-attributes="member: 449">Небото намќоресто танцуваше низ сивиот ден. Истата стара песна низ доцниот есенски ветер.... шумови на коли, забрзани чекори, носталгични погледи, меланхолични души талкаат наоколу... без сопствената сенка, далеку од себе вивнати во висините на небесата, далеку од другите заталкани вомузиката на светот, на просторот што се движи, токму на она што не претставува ни време, ни место,туку чудна случајност на музикалноста. Не бараат прашања, не сакаат ни одговори... се е само празни погледи и молк. Силна свежина во воздухот, и милион ситни трнчина низ грлото..... каде ли е прегратката твоја сега?Сакам да ти кажам те сакам...</blockquote>

На врв Bottom