Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 254963" data-attributes="member: 437">Зборовите сами по себе не го прават крајот, туку тонот со кој ќе бидат искажани. А тој, не е истиот. Повторно ги броиш деновите, неспокоју мој. Повторно тој тажен поглед го среќаваат моите очи. Паметен трик.Моја летна птицо, наскоро ќе летнеш на југ штом почне есента, а на мене ќе ги оставиш само спомените од четири дланки кои се веат на ветрот.Ќе го оставиш и огненото црвенило на моите образи од твојот допир, ќе ја оставиш босоногата игра низ златниот песок крај бетонот.  Есен доаѓа, моја летна птицо. Црвени образи од ветер и суров кал на моите чизми.Се плашам, моја летна птицо. Лисјата пак ќе ја сменат нашата боја. Златопадот ќе ги покрие бакнежите што ги засадивме онаму кај што растат ситните диви јагоди. Школските дворови повторно ќе се наполнат, а мојот капут нема да биде доволно дебел за да  го сопре студот кој ќе надојде. Зарем толку е лесно да долеташ и одлеташ од еден сосема обичен живот?Повторно ќе заљубиме, моја летна птицо. Но овој пат различно и засебно.Себично, секој за себе.Tи ќе го љубиш вечниот југ што неспокојно го бараш, јас ќе го  запознаам него покрај езерото додека се топи снежниот бедем надвиснат околу март. Догледање, птицо со здив на рано лето.  Ако сакаш да ме следиш, следи ме во моите соништа. Јас нив ги сонувам во темница, со исклучена ламба. Таму припаѓаш.Се надевам дека летните птици како тебе одлетуваат засекогаш, а не се враќаат повторно во душевната пролет, барајќи летна несоница за да посејат предвремена есен.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата