Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 244049" data-attributes="member: 437">За да се роди љубовта мора да се верува во неа . Јас немам верба, само неколку извлечени реченици од неа, на сила.Бевме деца на на утрешницата, и јас и ти , но јас не сум повеќе. Извини. Можеш да ме наречеш вообразена, самобендисана. Можеш да ме мразиш навредуваш или обвинуваш. Сето тоа го разбирам. Јас го обвинувам само времето. Зошто работи кои траат неколку месеци по неколку години уште мирисаат како штотуку отпакувани? Зошто колку повеќе верувам во иднината, времето, се  посилно ме влече во минатото? Зошто секој обид за окупирање на мислите со нешто ново ме тера да се чувствувам валкано, како да бегам самата од себе?Не , не се откажувам и не го пропуштам. Само се препуштам на него. На времето. Зошто залудно е да му пркосиш. Секогаш е пред мене, секогаш зад мене. Која е тогаш поентата во бунтот. Секогаш спремно да ми ја покаже својата моќ, да ги притисне лузните што долго време ги кријам зад шалот околу вратот. Затоа врви си по патот. И ти по својот и јас по мојот. И јас со мојот шал, и ти со гласната смеа која вешто ја крие таа скршена насмевка. Сите сме кралеви и кралици, искалени врз своите лузни. Финтата е во тоа кој повешто ќе успее да ги сокрие и побрзо ќе ги надмине. Сигурно ќе здогледаш многу девојки со свилени шалови околку својот врат, којзнае некоја можеби ќе сака да ти ги покаже своите лузни, ќе биде похрабра и попргава од останатите. Но не и денес. Сепак, чудна работа е, времето.[media=youtube]MwpMEbgC7DA[/media]</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата