Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Наука
Социологија
Просење
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 240913" data-attributes="member: 1970"><p>Секогаш им давам пари.</p><p>Прироа размислувам на нивната животна приказна.</p><p>Најчесто се прашувам што е тоа што ги дотерало до тој степен.</p><p>Чинам секој еден од нас може да заврши до таму.</p><p>Никогаш не знаеме каде ќе не дотера животот.</p><p>Жал ми е и сакам да им помогнам(барем моментално).</p><p>Но и верувам во тоа дека се се враќа.</p><p>Еднаш сакав да си купам карта на автоматите за трамвај.</p><p>Имав банкнота со вредност од 50€.</p><p>Автоматот не ми ја примаше пошто зема само од 20€ или ситни.</p><p>Ако не го фатев тој трамвај ќе закаснев на работа,така да или морав да се шверцам или да каснам.</p><p>Случајно помина една жена со налик на просјак.</p><p>Имаше мили очи.</p><p>Ме праша дали може да ми помогне и и кажав во што е проблемот.</p><p>Го зема новчаникот и извади 2€ситни.</p><p>Ми рече:земи,можеби некогаш ќе се сретнеме повторно и ќе ми бидеш ти потребна.</p><p>Се насмеав,се заблагодарив ги земав парите и купив карта.</p><p>Сакам да кажам никогаш не знаеш што ќе ти се случи тебе и ако имаме можност да помогнеме некому па било и за еден момент би требало да помогнеме.</p><p>Ми се случувало и последните пари што ги имам да им ги дадам.</p><p>Нема да се обогатам и нема да се осиромашам од тоа.</p><p>Овде кај мене на улица,живее една жена која секогаш носи тешки ќеси со себе и си зборува самата.</p><p>Живее на улица.</p><p>Беше зимско рано утро,со многу снег,и многу ладно.</p><p>Ја видов и помислив на тоа како ли се чувствува во моментов.</p><p>Сигурно и беше ладно.</p><p>Отидов до пекарата и и купив топло кафе.</p><p>Го однесов до кај неа и и го понудив.</p><p>Со беспрекорна свесност и некој презир во очите ми рече:</p><p>Јас не пијам кафе.Благодарам.</p><p>Ме остави без конентар.</p><p>И покрај тоа што е на улица има своја гордост.</p><p>Ме интересира нејзината животна приказна и воопшто сите животни приказни на просјаците,а воедно и причината за доаѓањето до тој степен.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 240913, member: 1970"] Секогаш им давам пари. Прироа размислувам на нивната животна приказна. Најчесто се прашувам што е тоа што ги дотерало до тој степен. Чинам секој еден од нас може да заврши до таму. Никогаш не знаеме каде ќе не дотера животот. Жал ми е и сакам да им помогнам(барем моментално). Но и верувам во тоа дека се се враќа. Еднаш сакав да си купам карта на автоматите за трамвај. Имав банкнота со вредност од 50€. Автоматот не ми ја примаше пошто зема само од 20€ или ситни. Ако не го фатев тој трамвај ќе закаснев на работа,така да или морав да се шверцам или да каснам. Случајно помина една жена со налик на просјак. Имаше мили очи. Ме праша дали може да ми помогне и и кажав во што е проблемот. Го зема новчаникот и извади 2€ситни. Ми рече:земи,можеби некогаш ќе се сретнеме повторно и ќе ми бидеш ти потребна. Се насмеав,се заблагодарив ги земав парите и купив карта. Сакам да кажам никогаш не знаеш што ќе ти се случи тебе и ако имаме можност да помогнеме некому па било и за еден момент би требало да помогнеме. Ми се случувало и последните пари што ги имам да им ги дадам. Нема да се обогатам и нема да се осиромашам од тоа. Овде кај мене на улица,живее една жена која секогаш носи тешки ќеси со себе и си зборува самата. Живее на улица. Беше зимско рано утро,со многу снег,и многу ладно. Ја видов и помислив на тоа како ли се чувствува во моментов. Сигурно и беше ладно. Отидов до пекарата и и купив топло кафе. Го однесов до кај неа и и го понудив. Со беспрекорна свесност и некој презир во очите ми рече: Јас не пијам кафе.Благодарам. Ме остави без конентар. И покрај тоа што е на улица има своја гордост. Ме интересира нејзината животна приказна и воопшто сите животни приказни на просјаците,а воедно и причината за доаѓањето до тој степен. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Наука
Социологија
Просење
На врв
Bottom