Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Outrider" data-source="post: 375077" data-attributes="member: 2887">"Никој не ме научил така".Тивкиот глас на Тина стана уште потивок одговарајќи на прашањето зошто не се сака себе си, а тоа прашање дојде како последица на нејзиното одбивање да прифати дека некој ја сака, особено ја сака толку многу.Како може некој да биде сакан кога самиот или самата себе се смета дека не вреди да биде сакана? Дека е онака, океј за физичко допаѓање, можеби во ред за задоволување на нагони, но не и за емоционално ангажирање, на збор и на дело.За среќа или не, Лекс ја имаше добиено битката за прифаќање на самиот себе како почетна точка од која тргна во она што го сметаше за подобрување на својата психо-физичка појава. Сосема му се допаѓаше сопствениот мисловен процес, уживаше во својата нагласена емотивност и сентименталност. И така, бидувајќи затрескан како само што луѓе кои имаат радост во душата можат, ја откри и својата најсериозно изразена емпатичност.Буквално ја чувствуваше болката на Тина, и физички и духовна. И сакаше таа болка да престане, еднаш засекогаш, дел по дел, ден по ден, битка по битка, низ рововите и минските полиња на минатото, низ маглата и реата на мислењето на средината, низ смрдеата на рамнодушноста на наводно "блиските".А таа средина, тие блиски или далечни го злоупотребиле минатото на една неверојатна жена како што беше Тина.Растејќи низ адолесценција, бидувајќи повисока од просекот, прекарите "бандера" и "даска", алудирајќи на отсуството на очигледни облини кај неа, заедно со милион други муабети пред и зад грб оставиле трага на нејзината психа.Тина сакаше да му каже на Лекс за злобата, за настаните кои ја мачеа иако беа далечно минато.Бараше простор во неговата душа, во неговите очи, во неговата прегратка.И конечно, знаеше дека дека има бришан простор пред себе, дека може да го каже сето она кое го криела толку време, знаеше дека двајца имаат сила за четворица, дека ако ништо друго, ќе се обидат да се зацелат себеси со помош на меѓусебната љубов."Зборувај ми, љубов моја. Кажи ми кој, каде и како ја повредил твојата душа, најубава на светот" тивко изусти Лекс на увото на Тина.А таа знаеше дека тоа не се само зборови, дека зад нив стои цело човечко битие чие внимание беше посветено на неа. На збор и на дело.Не се сметаше себеси за посебно привлечна, веројатно како последица на влијанието на околината, а можеби и поради некоја друга причина. Затоа од почетокот беше изненадена од страста со која нејзините усни се среќаваа со неговите, ја засмејуваше неговата симулација на "касање" при што нежно оставаше ситна трага на своите заби на нејзиниот врат или рамена и од пропратните изјави.Гледајќи во неговите очи, преку очилата со сериозна диоптрија, Тина знаеше дека Лекси има некоја тајна.Екстремната интелигенција не и пречеше да биде и необично, понекогаш застрашувачки интуитивна.Знаеше дека нејзината љубов нешто крие, дека некои демони сеуште се мотаат низ неговата глава, роварат некаде во катакомбите на неговата потсвест."Кажувај ми за демоните, најубав мој. Ќе ги истерам на површина и ќе ги уништам."</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата