Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Redhead" data-source="post: 290173" data-attributes="member: 452">"Парада на марионетките" - Евгениј ХоупСпоред сижето на самата книга, авторот ја обработува темата т.е прашањето или "дилемата" - кој е креатор на нашата судбина?Дали ние самите или пак сосема други луѓе, настани, ветувања. Според мене, ова е класичен пример колку може да се излаже човек читајќи ги тие неколку реченици на задната корица. Книгата е пренатрупана со дејствија, збиени само во 200 страници. Почетокот е многу бавен, но подоцнежните настани вртоглаво се збиени еден по друг. Се` што би требало да се открива за главниот лик низ текот на книгата, преставено е веднаш на почетокот, во првите 50 - тина страници. Читајќи ја книгата добив впечаток дека авторот приказната што сакал да ја пренесе, можело многу подобро да биде ако ја продолжел книгата барем за едно 50 или 100 страници. Се` е некако набрзинка вметнато. Главната тема на романот освен судбината, е љубовта. Всушност љубовта на прв поглед. Фатална и вистинска. Дали? Раздвоени во различни земји ликовите по само една средба ја доживуваат љубовта на својот живот, болно копнеејќи еден за друг, додека им се случуваат сплет настани кои ќе ги дефинираат нив како индивидуи и животите на споредните ликови.Премногу напорно за толку мала книга.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата