Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Mystique" data-source="post: 139879" data-attributes="member: 1302">Кога би дознала такво нешто од првин би била лута. Лута на родителите што толку години ја чувале таа вистина од мене, лута на оние што ме оставиле , и лута на судбината. Цел свет би ми се рушил , се што сум знаела ќе исчезне. Би ми требало време да го прифатам тоа дека семејството кое одсекогаш сум го сметала за свој дом , единственото место каде сум безрезервно сакана не ми е ништо крвно сродство. Веројатно би ги преиспитувала во глава оние моменти кога сум можела да приметам дека не се мое вистински родители , но не сум ги запазила доволно. Би ја преиспитувала и љубовта нивна кон мене, дали била доволно силна како да ми се вистински или одсекогаш постоело тоа некое чувство дека сепак сум била туѓо дете. Откако ќе видам дека тоа се најдобрите родители кои животот можел да ми ги даде, би ги сакала и почитувала многу повеќе од порано. Нема други луѓе на светов кои би ги нарекла родители освен нив. Биолошките родители не би ги барала, и навистина не би ме интересирала нивната причина за да ме остават, само би била благодарна за животот кој ми го дале, други чувства кон нив не би можела да развијам. Доколку тие би ме побарале , би им дала до знаење дека мојата љубов и почит за мајка и татко е веќе подарена кон луѓето што ме одгледале, единствено место во моето срце имаат тие. А вие што сте ме оставиле ви благодарам што не сте ме абортирале и сте одлучиле сепак да се родам во овој свет. Имајте убав живот, може да се слушаме од време на време но ништо понатаму.Ви простувам затоа што доколку не ме оставевте ќе ги немаше овие мои најродители во мојот живот. п.с. Со пишувањево ме обзеде некое чувство како навистина да ми се случило ова што го напишав. .... језиво<img src="/images/emoji/smile_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка    :)" data-shortname=":)" /></blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата