Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Наука
Философија
(Не)ограничена имагинација
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 80935" data-attributes="member: 67"><p>Ете, на тоа целев.</p><p>Дали и колку треба и може човек да се оддели од влијанијата на реалноста?</p><p>Кога некој ќе ни рече - замислете врата, повеќето од нас помислуваат на она што е општоприфатено како одреден реален стандард. Правоаголна или заоблена во горниот дел, дводелна, троделна, можеби со некои мали варијации, потесна, поширока... Заборавајќи ја притоа основната дефиниција. А всушност би требало да почнат од неа.</p><p>Што е врата? Која е нејзината дефиниција и каква е нејзината функција? За што таа ни е потребна?</p><p>Врата е некаков премин низ некаква препрека која се наоѓа помеѓу два простори, па дури и помеѓу два временски периоди или помеѓу.... било што, (што сѐ би можело да се замисли како одделено ?) . Премин кој овозможува поврзување но и раздвојување на тие простори (или материи, материјали, времиња... нешта). Овозможува проток, движење, но и го сопира истото.</p><p>Реалноста ни ја сопира имагинацијата. Сѐ додека не ни се нагласи да ја употребиме својата имагинација, повеќето од нас се држиме за тоа што ни е реално блиско, реално дефинирано и како такво прифатено.</p><p>Во однос на тоа размислувам и прашувам. Како се постигнува ослободувањето од свесно или несвесно прифатените стандарди? Како се достигнува максимумот на сопствената имагинација? Дали тој максимум е фиксно дефиниран кај секој човек или може да се менува, да се проширува и зголемува?</p><p>Дали имагинацијата нѐ прави посреќни, позадоволни, или понесреќни, понезадоволни?</p><p>Што кога човек умее да фантазира, да мечтае, да замислува? Како тоа влијае на посакувањето и стремежите?</p><p>(Не)можноста да се достигне она што ќе се постави како некаква цел пред себе благодарение на имагинацијата, е нешто кое итекако влијае врз чувствата на човекот.</p><p>Дали навистина животот е полесен за тие кои не мечтаат?</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="lady_blue, post: 80935, member: 67"] Ете, на тоа целев. Дали и колку треба и може човек да се оддели од влијанијата на реалноста? Кога некој ќе ни рече - замислете врата, повеќето од нас помислуваат на она што е општоприфатено како одреден реален стандард. Правоаголна или заоблена во горниот дел, дводелна, троделна, можеби со некои мали варијации, потесна, поширока... Заборавајќи ја притоа основната дефиниција. А всушност би требало да почнат од неа. Што е врата? Која е нејзината дефиниција и каква е нејзината функција? За што таа ни е потребна? Врата е некаков премин низ некаква препрека која се наоѓа помеѓу два простори, па дури и помеѓу два временски периоди или помеѓу.... било што, (што сѐ би можело да се замисли како одделено ?) . Премин кој овозможува поврзување но и раздвојување на тие простори (или материи, материјали, времиња... нешта). Овозможува проток, движење, но и го сопира истото. Реалноста ни ја сопира имагинацијата. Сѐ додека не ни се нагласи да ја употребиме својата имагинација, повеќето од нас се држиме за тоа што ни е реално блиско, реално дефинирано и како такво прифатено. Во однос на тоа размислувам и прашувам. Како се постигнува ослободувањето од свесно или несвесно прифатените стандарди? Како се достигнува максимумот на сопствената имагинација? Дали тој максимум е фиксно дефиниран кај секој човек или може да се менува, да се проширува и зголемува? Дали имагинацијата нѐ прави посреќни, позадоволни, или понесреќни, понезадоволни? Што кога човек умее да фантазира, да мечтае, да замислува? Како тоа влијае на посакувањето и стремежите? (Не)можноста да се достигне она што ќе се постави како некаква цел пред себе благодарение на имагинацијата, е нешто кое итекако влијае врз чувствата на човекот. Дали навистина животот е полесен за тие кои не мечтаат? [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Наука
Философија
(Не)ограничена имагинација
На врв
Bottom