Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="MissChievous" data-source="post: 220256" data-attributes="member: 266"><p>Мене прв пат во живот ме фати напад на паника на сред езеро. Отидовме со неколку пријатели во подлабокото и си поседовме 10ина минути. Кога се решивме да се вратиме назад, почнав да пливам кон плажа, но колку и да се трудев, брановите ме држеа во место. Добри 5 минути упорно се обидував да испливам кон плажа, но не мрднував од место. Почнав да губам енергија и сила, се преизморив и не можев повеќе да пливам, ме болеа премногу рацете. Одеднаш почна толку силна паника да ме фаќа, што не можев да дојдам до воздух. Буквално чувствував дека грлото ми е затворено и не можев да го контролирам дишењето, се што можев да направам е да зимам кратки секундарни здивови еден по друг. Неправилно дишење во комбинација со тонење (од замор не можев ни да ги кренам рацете, не па ли да пливам), не можам ни да замислам како сум изгледала. Една друкарка ме забележа и почна да се плаши (беше одалечена од мене на 3/4 метра). Јас ја гледам дека е уплашена и мене уште толку паника ме фаќа. Среќа двајца другари беа со нас и едниот за една рака, другиот за друга рака и ме одвлекоа на плажа. Поради тој неконтролиран напад на паника (прв пат во живот, не знаев што да правам), можев да се удавам. Да напоменам дека сум искусен пливач и цел живот што се вели (од 8 години), секогаш сум пливала во длабоко (дури и предалеку), многу често сама без никого во близина и тоа никогаш ми се нема случено. Се надевам дека нема да се повтори (на сред вода), но знам дека ќе морам да (се обидам) останам смирена и самоуверена.</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата