Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 250865" data-attributes="member: 67">двата болда, нели се две различни работи?Во ред, се согласувам дека пеглањето и ред други активности можат да се искористат за да се тренира духот на концентрација.Вдишуваш-издишуваш, се концентрираш само на една работа, на една мисла, се дисциплинираш.Но тоа е само тоа - дисциплинирање.Вториот болд - тука и самата го потврдуваш она со кое не се согласуваш.Ако ги исклучиш сите мисли, воедно и концентрацијата, тогаш како е возможно да правиш било што друго (не се задржувам само на пеглањето)?Да се доживееш себе, во смисла да станеш свесна за својата внатрешност (духовност) значи да успееш да го раздвоиш внатрешното од надворешното, да ги раздвоиш телото и духот, да го оставиш материјалното - телото сосема на страна. Да не го чувствуваш неговото влијание, да не ја чувствуваш неговата присутност. Да успееш да мируваш во една положба без да се помрднеш, без да чувствуваш потреба да се помрднеш, да не те чеша, да не ти се здрвуваат нозете, плеќите, да не ти доаѓа да подигнеш рака, да помрднеш прст....Кога пеглаш, колку и да успееш да ги концентрираш мислите, колку и да успееш да се насочиш само кон една единствена мисла, телото не го исклучуваш - оти пеглаш, не?А сѐ додека телото не е исклучено, не е исклучен ни мозокот ( не можеш да мрдаш рака ако мозокот е исклучен, оти мозокот ги праќа тие импулси, наредби, за да се мрда раката).И сѐ додека мозокот и телото се поврзани, макар и преку механички испратени импулси - духот не е во состојба на медитација (ако можам така да се изразам).Барем јас така ги сфаќам работите.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата