Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 323252" data-attributes="member: 272">"We always give the love we THINK we deserve".Ако некогаш оваа мисла важела исклучиво за барање љубов, сметам дека насоодветна е кога се бара пријател. Демотивирачки, колку и да звучам - ама буквално никогаш нема да ја добиеш сето тоа внимание што го пружаш на луѓето кои во дадениот момент ти се блиски пријатели. Верувам дека си се` уште во раната адолесценција (15-20 години) и се` уште мислиш дека треба многу голем влог за да ти се врати подеднакво. Не би го нарекол тоа себично, иако во поново време така го дефинираат луѓето. Сепак си млад и се` уште си недоволно запознаен со фактот дека пријателствата се сосема друго од оноа што ти го размислуваш. Со тек ќе разбереш, никој тука не може да ти го илустрира тоа, најчесто доаѓа со искуство. Но не значи тоа да загубиш верба во пријателите што досега си ги имал. Како прво, во вистинското пријателство не е до тоа кој, кому му се наоѓал, особено не секогаш  и секаде. Наместо тоа, побитно е да воспоставиш една отворена комуникација, а не да чмаеш на страна и да чекаш тие да те прочитаат. Никој не е должен да чита некого, особено во денешно време кога секој покрај дружбата, има  свои лични обврски. Научи се себе си како да ти биде добро во моментите на самост, и да не ја осеќаш осаменоста толку дефетистички. Тежок чекор, но кај многу луѓе доста успешно фукционира. Како второ, секое ново пријателство има тенденција во старт да се развие како блиско, бидејќи тоа е тој  (исто како во врската) златен период на запознавање и тука имаш големо поле на варијации што може да ги употребуваш а да не ти донесат болка. Кога добро ќе се запознаете, доаѓа оној момент кога вашите демони испливуваат на површина. Колку порано испливаат, толку полесно е за да ја подобрите вашата релација. Потиснувањето по секоја цена е погубно, бидејќи ти не се покажуваш како свој, туку сакаш да бидеш прифатен во друштвото исклучиво со своите доблести. Како трето и последно, буквално секогаш постоеле моменти на мало дистанцирање при интензивна дружба. Не го сфаќај тоа како крај на светот, туку искористи го тој период за запознавање на нови пријатели и оформување на нови кругови.  Не постои апсолутен пријател кој ќе се вклопува во сите тие друштва, но убаво е да имаш што повеќе кругови за да во нив си го оформуваш својот карактер, без многу адаптации, но со доволно обзервации. Кога се дистанцираш од едно друштво на моменти, не значи дека готово си ставил катанец, туку  испловуваш малку на страна да земеш воздух. Оноа „Свакоме госта три дана доста“ има чиста вистина, особено ако се работи за пријателства. Не си стапил во брачна врска за да ги гледаш секојдневно истите луѓе, исто како и они тебе. Треба мал луфт простор за да собереш малку повеќе материјал за следниот пат кога ќе се видите да имате што да си кажете. Јас мислам дека твоите другар(к)и не те избегнуваат, баш напротив, пробуваат да те вклопат во поголем круг на пријатели. Искористи го тој момент умно, не го прифаќај како крај на светот. И не е битно што тие пушат, дај малку празен простор ако не ти оди сега во моментот, но не чекај премногу време, и самопокани се кога би се осеќал малку оладено од лошите чувства. До тогаш научи да живееш по малку сам.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата