Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="BlackTulip" data-source="post: 307948" data-attributes="member: 2648"><p>Човек сам не бива, но на денешницава и да си комуникативен и отворен, понекогаш ќе се најдеш во круг на луѓе за кои ќе сметаш дека ти се пријатели, а сепак ќе се докажат дека се само  личности на кои неможеш да се потпреш кога ти е најтешко . Велам најтешко оти не е битно со кој само ќе се смееш, туку и со кој ќе плачеш. Јас имам само 2 блиски пријатели, комуникативна сум, и имам одлично друштво на познаници со кои ќе се напијам кафе или ќе испаднам, но со нив не споделувам дел од интимниот живот. Причина-  како и секој останат човек, несакаш да бидеш повреден бидејќи знаеш дека не им е до тебе дојдено. Не мислам дека е психички проблем, туку дека општеството и луѓето и сите стравови кои ги имаме, зависта која одредени луѓе ја прикажуваат, забивање на нож и повредувања, не довело до фаза на блокада со надворешниот свет. Ние цутиме во себе, но со кој да ја споделиме убавината? Не ги осудувам тие што немаат пријатели, зошто има случаи каде што почетниот проблем не е од личноста туку од општеството која ја довела личноста да избега и да се затвори во себе. Прочитав погоре за две сестри близначки кои ја сметаат мајка им за пријателка и не одат никаде, можеби живеат во толку затворен круг што им е сигурен па не сакаат да сменат. Можеби се плашат да излезат од него. Психата е срча!</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата