Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 373943" data-attributes="member: 3190">Таа зора пред да заминам, те прегрнав гледајќи го градот како фенери тивко во бледата темнина. Те прегрнав сонлива, а левата дланка ја мушнав меѓу твоите гради. Ти ја мирисав косата долго и ти го чувствував секое отчукување на срцето, тогаш само помислив колку сум жив во тебе, едвај, се насмеав, а на радио одеше погребен марш, најверојатно требаше љубовна песна, но кому му е гајле и така бевме опиени со т'га, највкусна ти била, мене сеедна.Утрово случајно во кола повторно истата соната, не знам зошто ме потсети на тебе и ништо не ми беше јасно, а дополнително ме фати некоја смеа, да можев барем да ја поделам со тебе, кога ќе ми текне на сите глупости поминати заедно. Така си продолжив во мислите со монолог пред тебе и се потсетив на една твоја мисла дека секој си е автор на својот живот. Се подзамислив малку и влегов во маркет, поминав покрај рафтовите со вино и погоди, не купив т'га, не ми беше сеедно, знаеш, уствари не знаеш, ти посакав убавина чекорот да ти го прати, но таа глупава носталгија научив да ја бришам во мојата книга, трудејќи се да запишувам нови зборови и засега добро ми оди, а за старите добри времиња, нека останат таму каде што се. Дур се вртиш и гледаш зад себе исполнет живот, на прав пат си, а ти беше само дел од него, толку е едноставно.Тука требаше се да заврши, но ми текна на уште една твоја мисла, ј***ш карактер који није лабилан. Така фино си се вратив кај рафтовите ко млада невеста и земав две флаши, со чувство дека ми ги читаш мислите од негде. Среќа маска носам и не се приметувам дека се смеам сам со себе, или со тебе на некој магичен начин, кој знае.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата