Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 371680" data-attributes="member: 3868">Влегуваш блокиран од страв,а потоа,потоа не се плашиш од ништо,сѐ е некако интересно, занимливо,се чувствуваш како дете во слаткарница,благ мирис, опоен,ѕвечкање,а потоа.....Некој ме повикува,си го слушам по втор пат името,гласно е, ми пречи,си мислам "не се дери, слушам",ми зуе во главата,не можам да ја помрднам  устата, не ми пречи,можам да молчам, дур од тишината во главата не почне да ти татне,можам да молчам, сите зборој за тебе да ги премолчам,ама, што со напишаните?Знам да молчам, најдобро го правам,знам и очите да ги затворам, па никогаш веќе во нив да не се видиш...сега пробам да ги отворам, неуспешно,ме боцкаат, сѐ ми е некако матно,ми студи,пак ги отворам,под тенкиот чаршав градите  откриваат дека ми студи,образите ми горат,од што ли се срамам, и погола сум била,душата гола ми беше,дур не ѝ достуде,дур не здоболе од студ,а јас ја гледав како замрзнува, и ништо не направив,срцето голо ми беше,отворено, изложено,и ќутеше и траеше,дур го обликуваа ко со длето, по своја желба,дур не пукна на две,па болеше и крвареше,дур не почна да се рони, ко сув леб,а јас гледав од прозорецот како врапците се гоштеваат со трошките, и ништо не направив,болеше,а тој бол, не е ко овој, овој поминува...Очите се полнат ко корита,си велам "Немој! Немој!",џабе,подголтнувам и претекува,низ образот до увото.."Ајде, немој солзи, ќе одиш дома."Ги гледам,немоќно, бледо,како новороденче кога вреска,а не знаеш што му е,јас врескам во себе,дури и малку среќна сум,што не можам да прозборам,да не прашам,"Кое дома?".</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата