Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 363067" data-attributes="member: 3868">Еден ден ќе сфатиме дека не е се во наши раце и дека сите лудачки напори да задржиме нешто, се само реакција на фрустрацијата, која не ни дозволува да размислиме и да го пронајдеме во нас она што навистина ни е потребно. Зошто полесно е да одиме по некој зацртан редослед отколку да ја извлечеме од нас (не)пријатната вистина дека на нешто му дошол крајот.Тогаш кога ќе сфатиме дека цел тој концепт на борба и трчање по среќата е погрешен и не изморува, тогаш сме подготвени да се препуштиме на ситниците кои не исполнуваат.Првото кафе, кратка порака што ќе те насмее, телефонски повик, опуштен разговор со пријателка, искрена и силна прегратка....Всушност тоа е среќа, тоа е она за што не мора да трчаме, само да бидеме присутни и да се препуштиме.</blockquote>

На врв Bottom