Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 361652" data-attributes="member: 3190"><p>Се составивме една ноќ, да го создадеме небото ѕвездено. Застанавме на крстопатот да ја одиграме последната претстава на љубовта. Раѓањето на оваа пролет беше и моето раѓање, а твоето откорнато од икона светото. Се помалку зборови има во мене, се поубави во тебе. Бледеат тие мои зборови во стиховите од некоја немоќ. Им го одзеде огнот, да го запалиш твојот, да ги даруваш со спокој. Тој спокој, собран од реките надојдени што жуборат, со молкот во тебе, со молкот во мене, од срцето на земјата што извираат, во очите што зреат. Тој спокој во срцето кое се издлабило нежно во асфалтот и сосем случајно се исполнило со дождот.</p></blockquote><p></p>

На врв Bottom